Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Ruiz-Jarabo Colomer przedstawiona w dniu 6 listopada 2008 r. - Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rebublice Włoskiej. - Sprawa C-326/07., sygn. C-326/07
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
DÁMASA RUIZA‑JARABA COLOMERA
przedstawiona w dniu 6 listopada 2008 r.(1)
Sprawa C‑326/07
Komisja Wspólnot Europejskich
przeciwko
Republice Włoskiej
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuły 43 WE i 56 WE - Statut przedsiębiorstw prywatyzowanych - Postanowienie dotyczące wykonywania niektórych uprawnień szczególnych
I - Wprowadzenie
1. Nie wszystko złoto co się świeci. Zdanie to William Shakespeare zamieścił w „Kupcu weneckim”(2) w miejscu, w którym Książę Maroka wybiera srebrną [złotą] szkatułę, aby zdobyć serce Porcji. W sferze „golden shares” sentencja ta powinna już przeniknąć głęboko do świadomości państw członkowskich, które z uporem starają się działać jak król Midas, zamieniając udziały w kapitale przedsiębiorstw działających w sektorach strategicznych lub świadczących usługi użyteczności publicznej w imitację tego szlachetnego metalu.
2. Jednakże w swej odgrywanej bez umiaru roli alchemików rządy często zapominają o skutku korygującym prawa wspólnotowego, który niweczy wyolbrzymione, pieczołowicie opatrzone zabezpieczeniami przywileje, które chcą sobie one nadawać, stawiając się ponad ogółem akcjonariuszy. Czynią to bez wątpienia w najlepszych intencjach, pod egidą pojęcia interesu ogólnego, lecz zamiar taki nie legitymizuje działania w oderwaniu od nałożonych przez traktat WE ograniczeń.
Niniejsza skarga Komisji przeciwko Republice Włoskiej wpisuje się w szereg spraw dotyczących „złotych akcji”, przez które, począwszy od wyroku w sprawie Komisja przeciwko Niemcom(), należy rozumieć każdą konstrukcję prawną mającą zastosowanie indywidualnie do poszczególnych przedsiębiorstw, która utrzymuje lub przyczynia się do utrwalenia wpływu organów władzy publicznej na takie spółki(). Instytucja wspólnotowa wnosi w istocie do Trybunału Sprawiedliwości, aby stwierdził on niezgodność ze swobodą przepływu kapitału i swobodą przedsiębiorczości kryteriów zawartych w dekrecie w sprawie wykonywania uprawnień szczególnych przyznanych przez ustawę na rzecz określonych organów władzy publicznej.