Orzeczenie
Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 lutego 2007 r. - Jose Maria Sison przeciwko Radzie Unii Europejskiej. - Sprawa C-266/05 P., sygn. C-266/05 P
WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
z dnia 1 lutego 2007 r.(*)
Odwołanie - Dostęp do dokumentów instytucji -Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Wyjątki - Interes publiczny - Bezpieczeństwo publiczne - Stosunki międzynarodowe - Dokumenty będące podstawą decyzji Komisji wprowadzającej środki restrykcyjne skierowane przeciwko niektórym osobom, mające na celu zwalczanie terroryzmu- Dokumenty niejawne - Odmowa dostępu - Odmowa podania nazwy państwa, od którego pochodzą niektóre z tych dokumentów
W sprawie C‑266/05 P
mającej za przedmiot odwołanie na podstawie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości, wniesione w dniu 24 czerwca 2005 r.,
Jose Maria Sison, zamieszkały w Utrechcie (Niderlandy), reprezentowany przez adwokata J. Fermona,
strona wnosząca odwołanie,
w której drugą stroną jest:
Rada Unii Europejskiej, reprezentowana przez M. Bauera oraz E. Finnegan, działających w charakterze pełnomocników,
strona pozwana w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
w składzie: P. Jann, prezes izby, J.N. Cunha Rodrigues, K. Schiemann (sprawozdawca), M. Ilešič i E. Levits, sędziowie,
rzecznik generalny: L.A. Geelhoed,
sekretarz: R. Grass,
uwzględniając procedurę pisemną,
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2006 r.,
wydaje następujący
Wyrok
1 J.M. Sison wnosi w odwołaniu o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 26 kwietnia 2005 r. w sprawach połączonych T‑110/03, T‑150/03 i T‑405/03 Sison przeciwko Radzie (Zb.Orz. str. II‑1429, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”), którym Sąd częściowo oddalił, a częściowo odrzucił skargi o stwierdzenie nieważności trzech decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 21 stycznia, 27 lutego i 2 października 2003 r. w sprawie odmowy dostępu do niektórych dokumentów (zwanych dalej, odpowiednio, „pierwszą decyzją odmowną”, „drugą decyzją odmowną” i „trzecią decyzją odmowną”, łącznie określanych jako „decyzje odmowne”).