Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Stix-Hackl przedstawiona w dniu 14 września 2006 r. - Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii. - Sprawa C-532/03., sygn. C-532/03
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
CHRISTINE STIX‑HACKL
przedstawiona w dniu 14 września 2006 r.(1)
Sprawa C‑532/03
Komisja Wspólnot Europejskich
przeciwko
Irlandii
Zamówienia publiczne - Artykuły 43 WE i 49 WE - Dyrektywa 92/50/EWG - Umowa na piśmie - Udzielenie zamówienia bez ogłoszenia o zamówieniu (zaproszenia do składania ofert) - Usługi ratownicze - Przejrzystość - Równość - Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego
I - Uwagi wstępne
1. Niniejsze postępowanie w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, podobnie jak wszczęte równolegle inne postępowanie w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego(2), dotyczy kwestii, jakie wymogi wynikają z prawa pierwotnego w zakresie przejrzystości procedur udzielania zamówień publicznych. W szczególności niniejsze postępowanie dotyczy wymogów, które można wywieść z podstawowych swobód i ogólnych zasad prawa w odniesieniu do udzielania zamówień publicznych, które nie podlegają dyrektywom w sprawie udzielania zamówień publicznych. Wreszcie postępowanie to dotyczy wykładni i rozwoju orzecznictwa Trybunału w sprawach Telaustria i Telefonadress(3) oraz Coname(4).
2. Chociaż dyrektywa Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi(5), zastąpiona w międzyczasie tzw. pakietem legislacyjnym, obejmuje swoim zakresem udzielanie zamówień publicznych na usługi ratownicze, stanowiące przedmiot niniejszej sprawy, to dotyczy to jedynie zamówień udzielonych na podstawie umowy zawartej na piśmie.
II - Ramy prawne
A - Prawo wspólnotowe
3. Niniejsze postępowanie dotyczy przede wszystkim swobodnego świadczenia usług, czyli art. 49 WE.
Należy także wspomnieć art. 86 WE. Ustęp 1 tego artykułu określa wymogi, które państwa członkowskie muszą spełnić w odniesieniu do niektórych przedsiębiorstw. Ustęp 2 nakłada wymogi na niektóre przedsiębiorstwa, przede wszystkim na te, którym powierzono zarządzanie usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym.