Orzeczenie
Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 13 listopada 2012 r. (Z. przeciwko Polsce), sygn. 46132/08
Artykuł 8 § 1 Konwencji może nakładać na władze pozytywny obowiązek ujawnienia rodzicom zmarłego dziecka pełnej, wiernej i kompletnej dokumentacji medycznej.
Teza od Redakcji
W sprawie Z przeciwko Polsce,
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Czwarta), zasiadając jako Izba w składzie:
Päivi Hirvelä, Przewodniczący,
Lech Garlicki,
George Nicolaou,
Ledi Bianku,
Zdravka Kalaydjieva,
Nebojša Vučinić,
Vincent A. De Gaetano, sędziowie,
oraz Lawrence Early, Kanclerz Sekcji,
Obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2012,
Wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
POSTĘPOWANIE
1. Sprawa wywodzi się ze skargi (nr 46132/08) przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, wniesionej w dniu 16 września 2008 roku do Trybunału na podstawie Artykułu 34 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności ("Konwencja") przez obywatelkę polską Panią Z ("skarżąca"). Przewodniczący Sekcji przychylił się do wniosku, aby nie zostało ujawnione nazwisko skarżącej (Reguła 47 § 3 Regulaminu Trybunału).
2. Skarżąca była reprezentowana przez Panią M. Gąsiorowską
i Panią B. Namysłowska-Gabrysiak, prawniczki prowadzące praktykę w Warszawie. Rząd polski ("Rząd") był reprezentowany przez swojego Pełnomocnika, Pana J. Wołąsiewicza z Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
3. Skarżąca podniosła zarzut, że jej córka zmarła w wyniku błędu lekarskiego, a jej prawa wynikające z Artykułów 2, 8 i 14 Konwencji zostały naruszone.
4. Dnia 16 czerwca 2009 roku skarga została zakomunikowana Rządowi. Zdecydowano również o łącznym rozpatrzeniu dopuszczalności i meritum skargi (Artykuł 29 § 1).
5. Strony odpowiedziały pisemnie na swoje uwagi.
6. Ponadto otrzymano pisemne uwagi osób trzecich: Międzynarodowego Programu Prawa Reprodukcyjnego i Zdrowia Seksualnego (Uniwersytet w Toronto), Amnesty International oraz Global Doctors for Choice, które zostały dopuszczone przez Przewodniczącego do procedury pisemnej w ramach interwencji osoby trzeciej (Artykuł 36 § 2 Konwencji oraz Artykuł 44 § 2).