Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 25 października 2018 r., sygn. I NSW 11/18
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący)
SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)
SSN Leszek Bosek
w sprawie ze skargi Pełnomocnika Wyborczego Komitetu Wyborczego (…)
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 17 września 2018 r. w sprawie wytycznych dla obwodowych komisji wyborczych ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie dotyczących zadań i trybu ustalenia wyników głosowania w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 r.
przy uczestnictwie Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 października 2018 r.,
1. odrzuca skargę,
2. ustala, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik wyborczy Komitetu Wyborczego „(…)” w dniu 18 października 2018 r. złożył skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 17 września 2018 r. w sprawie wytycznych dla obwodowych komisji wyborczych ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie dotyczących zadań i trybu ustalenia wyników głosowania w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. Uchwała ta została umieszczona w formacie pdf na stronie PKW pkw.gov.pl (zakładka: Prawo wyborcze, podzakładka: Uchwały PKW 2018 r.) przez M. L. w dniu 19 września 2018 r. o g. 15.38. Zaskarżoną uchwałę ogłoszono także w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w dniu 12 października 2018 r. pod pozycją (…).
Zaskarżonej uchwale autor skargi zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego: (1) pominięcie przepisów dotyczących odwoływania członków i przewodniczących obwodowych komisji wyborczych, (2) art. 52 § 1 Kodeksu wyborczego poprzez błędną jego wykładnię i rozszerzenie możliwości głosowania wyborcy legitymującego się za pomocą nieważnego „dokumentu” podczas gdy przepis art. 52 § 1 Kodeksu wyborczego nie reguluje możliwości posługiwania się „nieważnym dokumentem”, (3) art. 160 i 161 Kodeksu wyborczego poprzez niewywiązanie się z wyszczególnionych zadań tak by w uchwałach PKW zagwarantowany został prawidłowy przebieg wyborów i właściwe zabezpieczeni przed możliwością fałszerstw (4) art. 440, 450, 459, 486 i 487 Kodeksu wyborczego poprzez brak w uchwale odniesienia się do błędnej wykładni Państwowej Komisji Wyborczej głosu ważnego i nieważnego gdy dotyczy to możliwości zamazywania kartki z postawionym w niej krzyżykiem oraz (5) naruszenie art. 75 § 1 i § 2 oraz art. 77 § 1 i § 2 Kodeksu wyborczego przez błędną wykładnię ww. przepisów i rozszerzenie pojęcia „projekt protokołu” zamiast „protokół wyborczy” oraz błędną wykładnię ww. przepisów i wskazanie, że wyłącznie w przypadku gdy komisja nie ma obsługi informatycznej protokoły wyborcze będą sporządzone ręcznie podczas gdy zgodnie z przepisami Kodeksu wyborczego protokół wyborczy i to w dwóch egzemplarzach musi zostać sporządzony przed jakimikolwiek czynnościami związanymi z obsługą informatyczną. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł — alternatywnie — o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości bądź („ewentualnie na wypadek nieuwzględnienia powyższego”) o zmianę uchwały „w zaskarżonym zakresie przedstawionym w uzasadnieniu skargi” i zasądzenie od uczestnik postępowania na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.