Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. I PK 265/17
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z powództwa R. K.
przeciwko M. M.
o ustalenie stosunku pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 grudnia 2018 r.,
skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł.
z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt VIII Pa […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. wyrokiem z dnia 23 maja 2017 r. zmienił zaskarżony apelacją powoda R. K. wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 20 października 2016 r. w punkcie I i ustalił, że pomiędzy powodem R. K. a pozwanym M. M., prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą „M.”, w okresie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. istniał stosunek pracy na podstawie umów nazwanych „umowa-zlecenie”, uchylił ten wyrok w punkcie I i II w pozostałej części i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania rozstrzygnął oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania.
Pozwany M. M. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2017 r., zaskarżając ten wyrok w części, w której Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji i ustalił, że pomiędzy R. K. a M. M. istniał stosunek pracy oraz zasądził koszty zastępstwa procesowego, a ponadto w części orzekającej o kosztach procesu za drugą instancję.
Skarga kasacyjna została oparta na podstawach naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 316 § 1 k.p.c. oraz prawa materialnego, to jest: art. 65 § 1 k.c., art. 3531 k.c. w związku z art. 300 k.p., art. 22 § 1 k.p., art. 6 k.c. w związku z art. 22 § 1 k.p.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które zawarł w pytaniu: „czy ochrona osób i mienia w ramach grupy interwencyjnej w rozumieniu § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji z dnia 21 października 2011 roku (tj. Dz. U. z 2015 poz. 992) może być wykonywana na podstawie umowy o świadczenie usług, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 k.c.), czy też wyłącznie ramach stosunku pracy”?