Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. I CSK 310/18
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie z powództwa Gminy Miasto R.
przeciwko R. spółce z o.o. w R. i C. w R.
o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej R. spółki z o.o. w R.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I ACa (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanej R. spółki z o.o. w R. na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 § 2 wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.