Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 28 października 2010 r., sygn. II UK 111/10
Oceny niezdolności do pracy rolnika należy dokonywać mając na uwadze jego konkretne gospodarstwo rolne. Należy jednak dostrzec, że ochrona z art. 21 ust. 5 ustawy rolniczej obejmuje tylko całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym, a nie każdy mniejszy (niż całkowity) stopień tej niezdolności. Nie każdy więc gorszy stan zdrowia i sprawności psychofizycznej rolnika uzasadnia prawo do renty.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romualda Spyt (przewodniczący)
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
w sprawie z wniosku Mariana W.
przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziałowi Regionalnemu w R.
o rentę rolniczą w związku z wypadkiem,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 października 2010 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 14 stycznia 2010 r.,
oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w P. wyrokiem z 14 stycznia 2010 r. oddalił apelację wnioskodawcy Mariana W. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z 26 listopada 2008 r., który oddalił jego odwołanie od decyzji pozwanego z 16 kwietnia 2008 r., odmawiającej mu prawa do dalszej renty rolniczej wypadkowej z braku całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Wnioskodawca w czasie pracy w gospodarstwie rolnym 29 stycznia 2004 r. doznał urazu lewej ręki z utratą części palców. Z tej przyczyny otrzymywał okresowo rentę rolniczą do końca marca 2008 r. Kolejne badanie wykazało brak całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i stanowiło podstawę wydania decyzji odmawiającej dalszej renty.