Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 29 listopada 2006 r. sygn. I KZP 28/06
Sądem uprawnionym do przekazania zagadnienia prawnego w trybie określonym w przepisie art. 441 § 1 k.p.k. jest również sąd, który bada swą odwoławczą właściwość funkcjonalną, chyba że został już związany w tej kwestii orzeczeniem sądu wyższego rzędu.
Przewodniczący: Prezes SN L Paprzycki.
Sędziowie: SN S. Zabłocki (sprawozdawca), WSO (del. do SN) T. Artymiuk.
Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w sprawie Bogusława R., po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k., przez Sąd Rejonowy w R., postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
„Czy postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Grodzki rozpoznającego sprawę o wykroczenie w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku nakazowego wydane na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.o.w. stanowi orzeczenie zamykające drogę do wydania wyroku w rozumieniu art. 14 § 1 pkt 1 k.p.o.w. ?"
postanowił odmówić podjęcia uchwały.
UZASADNIENIE
Przedstawione przez Sąd Rejonowy w R. zagadnienie prawne powstało w następującym układzie procesowym.
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w R. z dnia 9 grudnia 2005 r., Bogusław R. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia określonego w art. 86 § 1 k.w., za co wymierzono mu karę grzywny w kwocie 250 zł. Ponadto od obwinionego zasądzone zostały koszty postępowania w łącznej kwocie 100 zł.
W dniu 5 stycznia 2006 r. uczestnicząca w zdarzeniu i wskazana we wniosku o ukaranie jako pokrzywdzona, Ewa Ł. zwróciła się do Sądu Rejonowego w R. o „wydanie decyzji", w związku z czym tego samego dnia otrzymała odpis wskazanego wyżej wyroku nakazowego. Na skutek dalszych pism pokrzywdzonej, wydano jej również żądane kserokopie z akt sprawy.
W dniu 27 stycznia 2006 r. Ewa Ł. złożyła w Sądzie Rejonowym w R. pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 9 grudnia 2005 r. Powołała się przy tym na uprzednio złożone, w tej samej formie, oświadczenie o chęci występowania w sprawie w charakterze oskarżycielki posiłkowej, a jednocześnie zakwestionowała wyrok nakazowy, podnosząc, że „brak jest tam opisu obrażeń jakich faktycznie doznała".