Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 28 marca 2002 r. sygn. I KZP 8/2002
Niestawiennictwo oskarżonego na rozprawę bez usprawiedliwienia -w rozumieniu art. 376 § 2 k.p.k. - oznacza iż w dacie tej rozprawy nie zaistniały określone przepisem art. 117 § 2 k.p.k. przesłanki uzasadniające to niestawiennictwo. Dokończenie wówczas rozprawy pod nieobecność oskarżonego nie stanowi uchybienia wskazanego w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. chyba, że fakt późniejszego ujawnienia okoliczności uniemożliwiających uczestniczenie w rozprawie był wynikiem przeszkód żywiołowych lub innych wyjątkowych przyczyn.
Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki.
Sędziowie SN: J. Musioł, D. Rysińska (sprawozdawca).
Zastępca Prokuratora Generalnego: R. Stefański.
Sąd Najwyższy w sprawie Tomasza S., po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2002 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
„1. Czy ujawnienie się po rozprawie dokończonej w trybie art. 376 § 2 k.p.k. okoliczności obiektywnie uniemożliwiającej oskarżonemu stawiennictwo na tę rozprawę zawsze skutkuje pojawieniem się bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., czy też norma art. 376 § 2 k.p.k. wymaga, aby okoliczność taka znana była Sądowi pierwszej instancji do czasu podjęcia decyzji o dokończeniu rozprawy? W razie zaś udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pierwszą część powyższego pytania:
2. Czy zawarte w art. 377 § 3 k.p.k. sformułowanie „uniemożliwia doprowadzenie na rozprawę” wymaga wcześniejszego podjęcia decyzji o doprowadzeniu oskarżonego na rozprawę?”
I. uchwalił dzielić odpowiedzi na pierwsze z zagadnień jak wyżej.
II. odmówić udzielenia odpowiedzi w zakresie zagadnienia sformułowanego w pkt 2.
UZASADNIENIE
Przytoczone powyżej zagadnienia wyłoniły się na tle następującego układu procesowego.