Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 7 grudnia 1994 r. sygn. II UZP 33/94
Przewodniczący SSN: Teresa Romer
Sędzia SN:Maria Tyszel, Sędzia SA: Barbara Wagner (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Jana Szewczyka w sprawie z wniosku Bernarda T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 7 grudnia 1994 r. zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 września 1994 r. [...] do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.
Czy po doliczeniu do podstawy wymiaru świadczenia wartości ekwiwalentu za węgiel, którego część nie została uwzględniona w podstawie wymiaru emerytury w pierwotnej decyzji (§ 5 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent (jednolity tekst: Dz. U. Nr 11 poz. 63 z 1989 r. ze zm.) - wysokość świadczenia ulega na nowo ubruttowieniu z zachowaniem zasad zawartych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. Nr 90, poz. 416 z 1993 r.) i wydanych z delegacji tejże ustawy zarządzeń wykonawczych, a więc czy należy na nowo ustalić wysokość świadczenia, przy uwzględnieniu zarobków łącznie z pełną wartością ekwiwalentu i tak w stosunku do obliczonego świadczenia od dnia przyznania jego stosować chronologicznie kolejne waloryzacje i ubruttowienie?
podjął następującą uchwałę:
W przypadku wliczenia do podstawy wymiaru świadczenia równowartości deputatu węglowego, która nie została uwzględniona w podstawie jego wymiaru w pierwszorazowej decyzji, wysokość podstawy wymiaru tego świadczenia ulega ponownemu ubruttowieniu z zachowaniem zasad wynikających z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416).
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right