Orzeczenie
Uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 7 maja 1992 r., sygn. II UZP 7/91
Przewodniczący: sędzia SN T. Romer. Sędziowie SN: K. Kolasiński (współsprawozdawca), J. Kwaśniewski, M. Mańkowska, W. Sanetra, S. Szymańska, M. Tyszel (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora W. Dryndy, po rozpoznaniu wniosku skierowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego do rozpoznania przez skład siedmiu sędziów Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego, o podjęcie uchwały zawierającej odpowiedź na następujące pytanie prawne:
1. Czy przez określenie w art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 17, poz. 75) "aparat bezpieczeństwa publicznego" należy rozumieć wszystkie jednostki organizacyjne resortu bezpieczeństwa publicznego, które z formalno-prawnego punktu widzenia określone były jako służby bezpieczeństwa publicznego, czy tylko niektóre z nich?
2. Czy pozbawienie uprawnień kombatanckich wiąże się z zatrudnieniem w aparacie bezpieczeństwa publicznego do czasu jego rozwiązania, czy tylko w latach 1944-1956?
3. Czy "osoba zatrudniona" oznacza także osoby zatrudnione w ramach stosunku pracy w aparacie bezpieczeństwa publicznego, czy wyłącznie funkcjonariuszy tego aparatu?
podjął następującą uchwałę:
1. Określenie "aparat bezpieczeństwa publicznego", o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 17, poz. 75) oznacza wszystkie jednostki organizacyjne resortu bezpieczeństwa publicznego, które z formalno-prawnego punktu widzenia były określane jako służby bezpieczeństwa publicznego.