Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 6 listopada 1991 r., sygn. I PRN 47/91
Skoro w myśl art. 3 k.p. zakładem pracy może być jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, to tym bardziej jest nim osoba prawna.
Każda osoba prawna jest zakładem pracy w rozumieniu art. 3 k.p. dla zatrudnionych przez nią pracowników, chyba że dla niektórych z nich za zakład pracy należy uznać jednostkę organizacyjną stanowiącą jakąś jej część składową.
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Adama J. przeciwko Urzędowi Rady Ministrów w Warszawie o wynagrodzenie za pracę na skutek rewizji nadzwyczajnej Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych Nr 29/12/91 od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 1991 r. III APr 71/91 uchylił zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Wojewódzkiego Wydział XII Pracy w Warszawie z dnia 17 kwietnia 1991 r. X P 732/90 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, to jest Sądowi Wojewódzkiemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 4.VII.1991 r. oddalił rewizję od wyroku Sądu Wojewódzkiego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 17.IV.1991 r., w którym oddalił on powództwo Adama J. przeciwko Urzędowi Rady Ministrów o wypłatę tytułem wynagrodzenia za okres od 1.X.1987 r. do 30.IX.1990 r. kwoty w wysokości 74.880.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 1.X.1990 r. Od wyroku Sądu Apelacyjnego została wniesiona rewizja nadzwyczajna przez Ogólnopolskie Po rozumienie Związków Zawodowych, w której zarzuca mu on naruszenie prawa, a w szczególności art. 227, 231, 316, 392 § 1 k.p.c. oraz art. 3, 13, 22 § 1, 78 k.p. i domaga się uchylenia tego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Wojewódzkiego, oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji.
Z zebranego materiału dowodowego w sprawie oraz z ustaleń poczynionych przez oba Sądy wynika, że powód 2.IV.1982 r. został mianowany na stanowisko dyrektora Centrum Podyplomowego Kształcenia Pracowników Administracji Państwowej, z którego został odwołany przez Ministra Szefa Urzędu Rady Ministrów pismem z 8.VI.1990 r. w związku z likwidacją Centrum. Przez okres zajmowania stanowiska dyrektora Centrum powód nie pobierał wynagrodzenia ani za czynności dyrektora, ani z tytułu wykonywania innych prac w Centrum. Powód równocześnie pełnił funkcje kierownicze w Instytucie Organizacji, Zarządzania i Doskonalenia Kadr, w którym był zastępcą dyrektora, a w 1988 r. powierzono mu pełnienie obowiązków dyrektora tego Instytutu.