Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 30 lipca 1982 r., sygn. III PZP 40/82
Przewodniczący: sędzia SN M. Rafacz-Krzyżanowska (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Brzeziński, A. Grymaszewski.
Sąd Najwyższy z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, E. Wiśniewskiej, w sprawie z wniosku Romana W. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Przemysłowego w R. o wypłatę 6-miesięcznej odprawy po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie postanowieniem z dnia 26 maja 1982 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:
Czy pracownikowi mężczyźnie w wieku od 1845 lat, z którym rozwiązano umowę o pracę na mocy porozumienia stron, albo w drodze wypowiedzenia dokonanego przez zakład pracy z powodu likwidacji stanowiska pracy lub zmniejszenia stanu zatrudnienia w grupie zawodowej, w której zatrudniony był pracownik, przysługuje odprawa przewidziana w § 6 ust. 1 pkt 1 uchwały nr 169 Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 1981 r. w sprawie dodatkowych świadczeń dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy zmieniających pracę (M.P. Nr 21, poz. 195) wobec powszechnego obowiązku wykonywania pracy przez mężczyzn w tej grupie wieku, a określonego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981 r. w sprawie wprowadzenia powszechnego obowiązku wykonywania pracy w czasie obowiązywania stanu wojennego (Dz.U. Nr 32, poz. 187)?"