Orzeczenie
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji - 25 listopada 2009 r. - Niemcy przeciwko Komisji - Sprawa T-376/07
WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (piąta izba)
z dnia 25 listopada 2009 r.(*)
Pomoc państwa - Pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw - Decyzja dotycząca żądania udzielenia informacji w zakresie dwóch systemów pomocy państwa - Uprawnienia kontrolne Komisji na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie czwarte rozporządzenia (WE) nr 70/2001
W sprawie T‑376/07
Republika Federalna Niemiec, reprezentowana przez M. Lummę, J. Möllera oraz B. Kleina, działających w charakterze pełnomocników,
strona skarżąca,
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez K. Grossa oraz B. Martenczuka, działających w charakterze pełnomocników,
strona pozwana,
mająca za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2007) 3226 z dnia 18 lipca 2007 r., dotyczącej żądania przedstawienia informacji w odniesieniu do dwóch systemów pomocy państwa objętych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. [87 WE] i [88 WE] w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 10, s. 33),
SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH (piąta izba),
w składzie: M. Vilaras, prezes, M. Prek (sprawozdawca) i V. M. Ciucă, sędziowie,
sekretarz: T. Weiler, administrator,
uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 25 czerwca 2009 r.,
wydaje następujący
Wyrok
Ramy prawne
1 Artykuł 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczącego stosowania art. [87 WE] i [88 WE] do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz.U. L 142, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”), zatytułowany „Przejrzystość i monitorowanie”, został sformułowany w następujący sposób:
„1 Przyjmując rozporządzenia na podstawie art. 1, Komisja nakłada na państwa członkowskie szczegółowe zasady dla zapewnienia przejrzystości i monitorowania pomocy wyłączonej z obowiązku zgłoszenia zgodnie z tymi rozporządzeniami. Takie przepisy obejmują w szczególności wymogi określone w ust. 2, 3 i 4.