Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. III OSK 3168/21
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędzia del. WSA Sławomir Pauter Protokolant: starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2613/19 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia 5 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2613/19, oddalił skargę J. M. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia 5 lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji ww. decyzją Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu odmówił ks. J. R. M. vel M. potwierdzenia spełnienia warunków, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 690 ze zm.) – dalej: "ustawa o działaczach opozycji".
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku przeprowadzonej kwerendy w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci Narodowej odnaleziono dokumenty dotyczące skarżącego, m.in.: zapis z dziennika rejestracyjnego SUSW, sygn. IPN [...], poz. nr [...], z którego wynika zarejestrowanie przez Wydz. [...] 27 czerwca 1978 r., do nr [...], 28 czerwca 1978 r. jako TW ps. "[...]", zdjęto z ewidencji 9 maja 1989 r.; zapis z dziennika rejestracyjnego MSW, sygn. IPN [...], poz. [...], z którego wynika zarejestrowanie przez Wydz. [...] dep. [...] 7 lipca 1989 r. do nr [...], TW ps. "[...]", tj. ponowna rejestracja w charakterze TW, zrezygnowano 30 stycznia 1990 r.; zapis z karty personalnej [...] z kartoteki odtworzeniowej b. Biura "[...]", dot. J. M. s. W., ur. 9 sierpnia 1942 r. w K. D., z którego wynika, że był zarejestrowany jako TW ps. "[...]" 9 czerwca 1979 r. przez Wydz. [...] SUSW W. do nr. [...]; zapis z karty [...] z 25 stycznia 1990 r. z kartoteki odtworzeniowej b. Biura "[...]", dot. J. M. s. W., ur. 9 sierpnia 1942 r. w K. D., zawierający prośbę o wyrejestrowanie z czynnej ewidencji operacyjnej oraz informację, że materiały nr [...] zostały zniszczone; zapis z karty [...] z kartoteki b. SUSW, dot. J. M. s. W., ur. 9 sierpnia 1942 r. w K. D., z którego wynika, że był pozyskany 4 czerwca 1979 r. jako TW ps. "[...]", nr ewidencyjny [...], zdjęto 9 maja 1989 r.; raport do nr rej. [...], sygn. IPN [...], z którego wynika, że TW ps. "[...]" nr ewidencyjny [...] 8 grudnia 1989 r. wręczono nagrodę rzeczową wartości [...] zł. Prezes IPN wyjaśnił, że wskazane dzienniki rejestracyjne oraz karty ewidencyjne mieszczą się w katalogu pomocy ewidencyjnych wymienionych w art. 4 ust. 2 cyt. ustawy i spełniają kryteria dokumentów opisanych w art. 4 ust. 1 pkt 2, ponieważ zostały wytworzone przy udziale wnioskodawcy w ramach czynności wykonywanych przez niego w charakterze tajnego informatora organów bezpieczeństwa państwa. Karty ewidencyjne potwierdzają fakt rejestracji w charakterze tajnego informatora organów bezpieczeństwa państwa, a raport – zarejestrowanie oraz wynagrodzenie tajnego współpracownika ps. "[...]". W ocenie Prezesa IPN, w stanie faktycznym i prawnym sprawy nie można więc potwierdzić, że ks. J. M. spełnia warunki, o których mowa w art. 4 cyt. ustawy.