Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. I GSK 166/19
Podatek akcyzowy
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 266/18 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 grudnia 2017 r. nr 1001-IOA.4105.87.2017.8.KI; UNP 1001-17-122966 w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od K. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 11 250 (jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 266/18 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. 2022 r., poz. 329 – dalej jako p.p.s.a.) oddalił skargę K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 grudnia 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od lipca do listopada 2013 r. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Decyzją z dnia 29 grudnia 2017 r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. - przytaczana dalej jako O.p.), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 26 maja 2017 r. w przedmiocie określenia K. W. zobowiązania w podatku akcyzowym w łącznej kwocie zobowiązania w wysokości: 3 435 838 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalając zaskarżonym wyrokiem skargę stwierdził m.in., że podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm. – powoływanej dalej jako u.p.a.)., określający przedmiot opodatkowania akcyzą, a także korespondujący z nim art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a., który stanowi o podatniku akcyzy. Następnie powołał przepisy regulujące zasadę jednofazowości (jednokrotnego nałożenia) podatku akcyzowego (art. 8 ust. 6 u.p.a., art. 13 ust. 4 u.p.a.). Sąd I instancji podkreślił, że okolicznością uwalniającą nabywcę lub posiadacza wyrobów akcyzowych od opodatkowania akcyzą pozostaje wyłącznie wykazanie, że podatek akcyzowy od nabywanego, posiadanego, czy zbywanego towaru został zapłacony lub zadeklarowany. Bez znaczenia zaś, w kontekście art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a, pozostają takie okoliczności, jak dobra wiara podatnika, czy zachowanie należytej staranności w związku z transakcjami nabywania wyrobu akcyzowego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right