Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. II GZ 473/22
Wstrzymanie wykonania aktu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "T." Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2022 r., sygn. akt III SA/Po 712/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "T." Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2022 r., nr 3001-IOA.4246.7.2022.MKo w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 30 września 2022 r., sygn. akt III SA/Po 712/22, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), odmówił "T." Sp. z o.o. w L. wstrzymania wykonania objętej skargą tej spółki decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 23 czerwca 2022 r., którą nałożono na skarżącą karę pieniężną z tytułu urządzenia gier na automatach bez zezwolenia w łącznej wysokości 300 000 zł.
W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że spółka w skardze na opisaną wyżej decyzję wniosła również o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża utratą płynności finansowej spółki, spowoduje brak możliwości dalszego prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, a w konsekwencji doprowadzi do upadłości. Spółka podniosła, że relatywnie niewielki wypracowany w 2019 r. zysk netto (46.496 zł), mniejszy aż o 80% od zysku wypracowanego rok wcześniej, nie dawał żadnej możliwości regulowania dodatkowych obciążeń finansowych, takich jak przedmiotowa kara. Wykonanie zaskarżonej decyzji grozi ograniczeniem zatrudnienia (na koniec 2019 r. spółka zatrudniała 85 osób na podstawie umowy o pracę i 14 osób na podstawie umowy zlecenia, na koniec 2021 r. spółka zatrudniała łącznie 124 osoby, a z końcem marca 2022 r. 117 osób w pełnym wymiarze czasu pracy). Spółka wskazała, że w 2019 r. uregulowała składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 1 065 888,61 zł oraz uiściła podatek VAT w wysokości 946 240,00 zł, podatek CIT-8 w wysokości 13 105,00 zł oraz podatek od wynagrodzeń w wysokości 179 926,00 zł. W 2020 r. spółka uregulowała składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 1 286 834,36 zł oraz uiściła podatek VAT w wysokości 851 677,94 zł oraz podatek od wynagrodzeń w wysokości 137 135 zł. Natomiast w 2021 r. spółka uregulowała składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 1 586 020,42 zł oraz uiściła podatek VAT w wysokości 2 185 348,00 zł, podatek CIT-8 w wysokości 400 255,00 zł, a także podatek od wynagrodzeń w wysokości 164 745,00 zł. Z kolei w I kwartale 2022 r. skarżąca uiściła składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 502 020,43 zł, podatek od wynagrodzeń PIT-4 w wys. 25 228 zł, podatek VAT-7 - 626 366 zł i podatek CIT-8 (w I i II rozliczając stratę) w wysokości 17 989 zł. We wniosku podniesiono również, że spółka prowadzi sieć barów (pubów), których otwarcie dla klienteli dopiero jest podejmowane i prawdopodobnie zakończy się bardzo poważną stratą. Ponadto średni miesięczny poziom kosztów spółki dotąd sięgał 450 000,00 zł (w tym wynagrodzenia pracownicze ponad 200 000,00 zł, pochodne do nich - ZUS i PIT - ponad 100 000,00 zł oraz obowiązania fiskalne - VAT i CIT - ponad 1 000 000,00 zł), ale brak przychodów za większą część 2020 r. wywołał w budżecie spółki deficyt zbliżający się do 1 000 000,00 zł. Strona wskazała również na wpływ wprowadzonych restrykcji i ograniczeń związanych z wynikającymi z pandemii SARS-CoV 2 lockdownami.