Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. II OW 49/20
Inne
Dnia 28 sierpnia 2020 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędzia del. WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego postanawia: wskazać Starostę [...] jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] powołując się na przepis art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., K.p.a.) w zw. z art. 4 i art. 15 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., Ppsa) zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozpatrzenie sporu "kompetencyjnego" pomiędzy tym podmiotem a Starostą [...], w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do produkcji szkła opakowaniowego, zlokalizowanej przy ul. [...]j, w miejscowości [...], pow. [...], udzielonego [...] Sp. z o.o. z/s w P. (Spółka) mocą decyzji Starosty [...] znak: [...] z [...] marca 2017 r. (ujednolicony tekst pozwolenia), poprzez wskazanie Starosty [...] jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Spółki, stosownie do art. 378 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2019, poz. 1396 ze zm., uPoś) oraz zasądzenie od Starosty [...] na rzecz wnioskującego kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółka w dniu 21 sierpnia 2019 r., wystąpiła do Starosty [...] o zmianę przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego. Instalacja do produkcji szkła opakowaniowego objęta pozwoleniem zintegrowanym została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016, poz. 71, rozp. RM 2010). Rozporządzenie to zostało zastąpione rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2019, poz. 1839, rozp. RM 2019), które weszło w życie 11 października 2019 r. Wskutek zmiany stanu prawnego instalacja jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie wskazane w § 3 ust. 1 pkt 24 obowiązującego rozporządzenia, zatem analogicznie jak na gruncie poprzedniego aktu wykonawczego do uPoś. Niezależnie od powyższego Starosta [...] uznał, że przedmiotową instalację należy zaliczyć również do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 47 rozp. RM 2019, a więc przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji organ powiatowy skonstatował, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi przypadek określony w art. 378 ust. 2a pkt 1 uPoś, uzasadniający właściwość Marszałka Województwa [...]. Starosta stwierdził bowiem, że na terenie zakładu Spółki w [...], oprócz instalacji do produkcji szkła opakowaniowego, eksploatowana jest także instalacja do przetwarzania odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2019, poz. 701 ze zm., Uodp). W tym stanie rzeczy Starosta [...], przekazał wniosek Spółki Marszałkowi Województwa [...], powołując się na art. 378 ust. 2a pkt 1 uPoś.