Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. II OSK 259/17
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego T. G. po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 508/16 w sprawie ze skargi P. Ż. na decyzję Z. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia 21 marca 2016 r. znak: ... w przedmiocie wstrzymania produkcji oraz nakazania wycofania produktu z rynku 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od P. Ż. na rzecz Z. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 508/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. Ż. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia 21 marca 2016 r. nr (...) w przedmiocie wstrzymania produkcji oraz nakazania wycofania z rynku produktu.
Sąd wywiódł, że istota sporu dotyczy zgodności z prawem ustalenia wystąpienia w produkcie (...) bakterii chorobotwórczej Listeria monocytogenes.
Według skarżącego do takiego błędnego ustalenia doszło na skutek nieprawidłowej kwalifikacji produktu do odpowiedniej kategorii produktów determinującej określone prawem parametry badawcze. Zdaniem skarżącego produkt ten powinien zostać zakwalifikowany z pkt 1.3. rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.U.UE.L.2005.338.1), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem nr 2073/2005, a nie z jego pkt 1.2, jak to uczyniły organy orzekające w sprawie. Przy takiej kwalifikacji należałoby badać obecność Listeria monocytogenes w 100 jtk/g w ciągu okresu przydatności do spożycia, co zapewne, według strony, doprowadziłoby do wykazania nieobecności spornego drobnoustroju w pobranych próbkach produktu.