Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 24 października 2019 r., sygn. II GSK 505/19
Koncesje
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędzia del. WSA Urszula Wilk Protokolant starszy asystent sędziego Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1111/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz A. Sp. z o.o. w P. 960 (dziewięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 października 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1111/18 oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Środowiska z [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwana dalej: stroną, skarżącą, Spółką) złożyła 14 marca 2016 r. do Ministra Środowiska wniosek o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie - [...], położonego na terenie gminy [...], w powiecie [...] w województwie [...].
Minister Środowiska, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z [...] marca 2017 r. odmówił stronie udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża soli kamiennej w rejonie [...].
W konsekwencji złożenia przez Spółkę wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Minister Środowiska decyzją z [...] września 2017 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2017 r.
W uzasadnieniu organ koncesyjny wyjaśnił, że podstawę odmowy udzielenia koncesji stanowił art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 196, ze zm.; zwana dalej: "P.g.g."). Podstawowymi przesłankami jakimi kierował się organ koncesyjny rozstrzygając w przedmiocie udzielania koncesji był interes publiczny oraz racjonalna gospodarka złożem. Minister Środowiska podniósł, że planowane przez skarżącą zamierzenie inwestycyjne w postaci prowadzenia działalności poszukiwawczo-rozpoznawczej złoża soli kamiennej w rejonie [...] oraz planowane w kolejnych etapach tej inwestycji jej wydobywanie wraz z budową podziemnych magazynów węglowodorów, stoi w sprzeczności z racjonalną gospodarką złożami innych kopalin (miedzi) występującymi w pobliżu obszaru objętego wnioskiem koncesyjnym, gdyż może uniemożliwiać ich ewentualne późniejsze wydobycie. Organ wyjaśnił, że z art. 29 ust 1 P.g.g wynika, że w przypadku stwierdzenia, iż planowana działalność sprzeciwia się interesowi publicznemu w szczególności ze względu na ochronę środowiska i racjonalną gospodarkę złożami kopalin, organ koncesyjny jest zobowiązany wydać decyzję odmawiającą udzielenia koncesji. Posłużenie się przez ustawodawcę w art. 29 ust. 1 P.g.g. sformułowaniem "w szczególności" oznacza, że wyliczenie czynników składających się na interes publiczny nie jest wyczerpujące i nie stanowi zamkniętego katalogu. Możliwe jest zatem naruszenie interesu publicznego polegające na naruszeniu innych dóbr publicznych niż wskazane w powołanym przepisie.