Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. II GSK 1615/16
Gry losowe
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 145/15 w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od "A." Spółki z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 grudnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 145/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "A." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] maja 2014 r. w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Decyzją z [...] września 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie cofnął rejestrację automatu do gier o niskich wygranych o nazwie [...], nr [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Podstawą decyzji były ustalenia dokonane w toku kontroli przeprowadzonej w punkcie gry w tym eksperyment gry na automacie i negatywny wynik badania sprawdzającego, wyrażony w opinii jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu z [...] kwietnia 2013 r.
Decyzją z [...] maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy powyższą decyzję. Organ nie zgodził się z twierdzeniem spółki, że Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu nie posiada statusu jednostki badającej, z uwagi na brak certyfikatu akredytacji w zakresie badań automatów i urządzeń do gier. W ocenie organu II instancji przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (aktualny Dz. U. z 2018 r., poz. 165; dalej u.g.h.), w tym art. 129 ust. 3, nie mają charakteru przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE z dnia 21 lipca 1998 r. L 204, s. 37; Polskie wydanie specjalne z 2004 r. rozdz. 13, t. 20, s. 337; dalej: dyrektywa 98/34/WE), więc w zakresie rozpoznawanej sprawy nie wymagały notyfikacji, a tym samym unormowań tych nie można uznać za bezskuteczne.