Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. I OSK 558/16
W sytuacji podniesienia obu podstaw kasacyjnych, zasadą jest w pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd I instancji przepis prawa.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Jakimowicz, Sędzia NSA Monika Nowicka, Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant asystent sędziego Dorota Korybut-Orłowska, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. T. i K. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 491/15 w sprawie ze skarg I. T. i K. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [... 2015 r. nr SKO [...], SKO [...], SKO [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015r. sygn. akt III SA/Gd 491/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi I. T. i K. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...]. nr SKO [...]; nr [...]; nr SKO [...]w przedmiocie zasiłku okresowego.
Wspomniany wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzjami z dnia [...]. nr [...], nr [...]i nr [...]na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm., obecnie Dz.U. z 2016r. poz. 23), dalej powoływanej jako "K.p.a.", art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 7, art. 8, art. 11 ust. 2, art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 1, art. 38 i art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013r., poz. 182 ze zm., obecnie Dz.U. z 2016r. poz. 930), dalej powoływanej jako "u.p.s.", Prezydent Miasta G. odmówił I. i. K. T. przyznania pomocy w postaci zasiłku okresowego. W uzasadnieniach decyzji organ wskazał, że dochód rodziny w miesiącach poprzedzających złożenie wniosków wynosił odpowiednio: [...] - [...],[...]oraz [...]- [...] miesięcznie, zaś kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej wynosi [...]. Odmowa przyznania zasiłków okresowych została orzeczona w związku z art. 11 ust. 2 u.p.s., po ustaleniu przez organ pomocy społecznej, że rodzina nie wykorzystuje własnych możliwości i uprawnień, a także nie podejmuje wystarczających wysiłków w celu rozwiązania własnej trudnej sytuacji materialnej. Prezydent Miasta G. wyjaśnił, że K. T. nie podjął kroków związanych z przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego na córkę A. , a córka A. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. Ponadto córka M. nie podejmuje i nie poszukuje pracy, podnosząc konieczność sprawowania opieki nad matką i oczekiwanie na rozstrzygnięcie kolejnego odwołania w kwestii przyznania świadczenia z tytułu opieki nad matką. W ocenie organu opieka jednego z członków rodziny nad osobami niepełnosprawnymi w rodzinie jest wystarczająca, zaś M. T. powinna poczynić starania w celu podjęcia zatrudnienia. Organ dodał, że wielokrotnie wyjaśniał, iż istnieje możliwość skorzystania przez rodzinę z usług opiekuńczych.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right