Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. II GSK 2680/16
Podkreśla się, że w przypadku sankcji prawnofinansowej chodzi o doprowadzenie do realizacji normy prawa finansowego (podatkowego). Sankcja stanowić ma swoistego rodzaju "straszak" dla adresatów norm, na gruncie których została ustanowiona i prowadzić do zachowania oczekiwanego przez ustawodawcę, a także zawierać rozwiązania niekorzystne dla adresatów tych norm w przypadku ich naruszenia.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia del. WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 902/15 w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od R. T. na rzecz Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 lutego
2016 r. o sygn. akt III SA/Wr 902/15 oddalił w całości skargę R. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu (dalej: Dyrektor) z dnia [...] lipca 2015 r., nakładającą karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Dyrektor, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: o.p.) w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: u.g.h.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nakładającą na R. T. karę pieniężną w kwocie 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie o nazwie [...] poza kasynem gry. Zdaniem Dyrektora komercyjny charakter gier na wskazanym automacie - z uwagi na opłatę uiszczaną za grę - potwierdziły bezsprzecznie dowody (protokół kontroli, wynik eksperymentu, opinia biegłego). Dyrektor podkreślił brak zręcznościowego charakteru tego automatu do gier, ponieważ ustalono jednoznacznie, że gracz naciskając odpowiedni klawisz uruchamia bębny z różnymi figurami i rysunkami oraz nie ma wpływu na ustawienie kręcących się bębnów, bowiem zatrzymują się one samoczynnie. Uzyskiwany przez gracza wynik jest bezwzględnie przypadkowy, czyli losowy, zatem nie podlega kwestii, że automat nie jest maszyną do gier zręcznościowych, tylko automatem do gier w rozumieniu u.g.h. Nadto Dyrektor stwierdził, że art. 89 u.g.h., stanowiący podstawę prawną wymierzenia kary pieniężnej, nie jest przepisem technicznym w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako TSUE, Trybunał) z dnia 19 lipca 2012 r., wydanego w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11 (LEX nr 1170754).