Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. II GSK 39/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Protokolant Milena Budna po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 kwietnia 2012 r.; sygn. akt VI SA/Wa 345/12 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] grudnia 2011 r.; nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. J. o na rzecz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 345/12 oddalił skargę P. J. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie jakości produktu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Pismem z dnia z dnia 24 lutego 2011 r. P. J. złożył do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], którą to decyzją, z uwagi na zawartość tłuszczu niemlecznego stwierdzono wadę partii 420 kg produktu o nazwie "Masło Extra" wyprodukowanego w Firmie Handlowo - Usługowej "M.", ul. [...], [...] W., oznaczenie partii: [...], oraz ustalono stopień pogorszenia jakości produktu na 52 %.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przy wydaniu kwestionowanej decyzji zastały naruszone przepisy art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050, ze zm.; dalej: ustawa o cenach) oraz art. 17 ust. 3 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.; dalej: ustawa o jakości), ponieważ przedmiotowa decyzja została wydana po przeprowadzeniu kontroli przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS w P. Sp. z o.o. w G., [...], [...]. Zdaniem skarżącego skontrolowany podmiot był detalistą, a organy nie sprawują nadzoru nad jakością handlową w handlu detalicznym, gdyż taką kontrole sprawuje Inspekcja Handlowa. Z tego względu w ocenie strony zaszła przesłanka stwierdzenia nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.)