Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 marca 2012 r., sygn. I FSK 800/11
Przepis art. 19 ust. 1 ustawy o VAT z 1993 r. należy interpretować w taki sposób, że faktura nieodzwierciedlająca rzeczywiście dokonanej czynności przez jej wystawcę, która rodziłaby u niego obowiązek podatkowy, nie daje odbiorcy tej faktury prawa do odliczenia określonej w niej kwoty jako podatek, nawet gdy pozostaje on w dobrej wierze, że wszedł w posiadanie towaru wykazanego na fakturze na podstawie skutecznej czynności cywilnoprawnej mającej miejsce pomiędzy nim a wystawcą faktury.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia WSA (del) Roman Wiatrowski (spr.), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 906/10 w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. U. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 1.200 (słownie: jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 09 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 906/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 14 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2003 r.
2. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd I instancji przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, że zaskarżoną decyzją z 14 czerwca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z 19 listopada 2008 r. określającą wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik 2003 r. oraz określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2003 r. W toku kontroli przeprowadzonej u podatnika organy ustaliły, że faktury, mające rzekomo dokumentować zakup oleju napędowego przez podatnika, wystawione na rzecz tego podatnika przez: J. S. oraz "T." Sp. z o.o. w K. nie potwierdzały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organy ustaliły bowiem, że stworzona dokumentacja podatkowo - księgowa odnosiła się jedynie do "papierowego" obrotu towarem, któremu nie towarzyszył rzeczywisty obrót olejem napędowym i celem tej dokumentacji było "przeklasyfikowanie" w szeregu transakcji oleju grzewczego na olej napędowy oraz ukrycie tych podmiotów, które rzeczywiście obracały olejem opałowym. Organ nie kwestionował przy tym samego faktu nabycia przez podatnika produktu ropopochodnego, innego jednak niż olej napędowy. Ustalono, że skoro dostawcami paliwa nie były podmioty w tych fakturach wskazane jako wystawcy, to po ich stronie nie powstał obowiązek podatkowy, gdyż wystawieniu faktury nie towarzyszyło wykonanie czynności tym dokumentem stwierdzonej (dostawa paliwa). W świetle obowiązujących przepisów odbiorca tych faktur nie miał zatem prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż po stronie wskazanego w tych dokumentach wystawcy nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu (podatek należny). Tymczasem prawo do odliczenia podatku naliczonego jest następstwem powstania obowiązku podatkowego z tytułu faktycznej czynności podatnika wystawiającego fakturę, czyli obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu. Nie można natomiast odliczyć czegoś, co nie powstało na poprzednim etapie obrotu, a więc nie istnieje.