Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 1158/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska Sędziowie sędzia NSA Wojciech Chróścielewski sędzia NSA Jerzy Solarski (spr.) Protokolant Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 70/08 w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz J. H. kwotę 397 (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
II OSK 1158/08
U Z A S A D N I E N I E
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2008r. sygn. akt II SA/Lu 70/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zwany dalej WSA lub Sądem I instancji, oddalił skargę J. H. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, zwanego dalej Kierownikiem Urzędu, z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu WSA przedstawił następującą argumentację faktyczną i prawną: J. H. wniósł o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności w Batalionach Chłopskich polegającej na rozprowadzaniu w okresie od października 1943r. do lipca 1944r. konspiracyjnej gazetki "Ziarno". Decyzją z dnia [...] września 2007r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] listopada 2007r. nr [...], Kierownik Urzędu odmówił przyznania J. H. uprawnień kombatanckich. Organ stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał, aby w tym okresie prowadził działalność polegającą na pełnieniu służby w polskich podziemnych oddziałach partyzanckich, która stanowiłaby podstawę do przyznania uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych ( Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 371 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Kombatanci - świadkowie A. S. i F. W. potwierdzili jedynie, że wnioskodawca (pseudonim "[...]") ze względu na swój wiek (13-14 lat) pełnił w BCh wyłącznie dorywcze czynności pomocnicze: rozprowadzał czasopismo "Ziarno", rozwoził "meldunki" oraz pilnował bieliznę i rękawice przygotowane dla żołnierzy. Tego typu działania nie stanowiły służby charakteryzującej się podporządkowaniem organizacyjnym i wykonywaniem zadań ściśle określonych dla zajmowanego stanowiska - w rozumieniu wskazanego przepisu. Współpraca z organizacją podziemną nie jest podstawą przyznania uprawnień kombatanckich, gdyż pomoc organizacjom ruchu oporu nie była rozliczana według zasad dyscypliny wojskowej obowiązującej żołnierzy ugrupowań konspiracyjnych.