Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 28 maja 2009 r., sygn. I FPP 2/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia NSA: Krzysztof Stanik, Sędzia WSA (del.): Maciej Jaśniewicz, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi W. P. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w zakresie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1413/08 ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2000 r. do maja 2004 r. postanawia: 1) stwierdzić, że w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, 2) przyznać W. P. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sumę pieniężną w kwocie 2.000 (słownie: dwa tysiące) zł, 3) zwrócić W. P. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opłatę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi na przewlekłość postępowania
Uzasadnienie
W skardze z dnia 4 maja 2009 r. W. P. wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1413/08 nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, a także o przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 4.000 zł.
Przedstawiając tok postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż w jego ocenie nie ma podstaw do stwierdzenia, że doszło do przewlekłości postępowania w zakresie terminowości podejmowanych przez Sąd działań w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty, są natomiast podstawy do sformułowania zastrzeżeń w zakresie prawidłowości tychże podjętych czynności. Dwa wydane dotychczas przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ostały się w obrocie prawnym ze względu na wady stwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy czym jedno z nich było dotknięte wadą nieważności, a zatem wydano je z rażącym naruszeniem prawa. Działanie Sądu powodujące nieważność postępowania budzi zastrzeżenia co do prawidłowości czynności podjętych w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty, a uchybienia Sądu w zakresie prawidłowości podejmowanych czynności wpływają na przedłużanie się postępowania ponad konieczną miarę. W ocenie skarżącego uprawniony jest pogląd, że rozpoznanie sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy trwa już okrągły rok i nie znalazło rozstrzygnięcia z przyczyn leżących po stronie Sądu. Skarżący podkreślił przy tym, że jego zachowanie się, jako strony, nie przyczyniło się w żaden sposób do przewlekłości postępowania - podejmował on czynności w terminach przepisanych prawem, a w czynnościach tych Sąd nie stwierdził nigdy żadnych braków. Skarżący zwrócił też uwagę, że postępowania w przedmiocie prawa pomocy nie należą do zawiłych, w związku z czym nie jest zasadne tak długie rozpatrywanie wniosku strony w tym zakresie.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right