Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. I FSK 1864/07
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej decyzja ostateczną. Aspektem materialnym jest tu prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej. Przesłanki wznowienia postępowania to przesłanki, których wystąpienie otwiera możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzja ostateczną.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal, Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia WSA del. Mirella Łent (sprawozdawca), Protokolant Iwona Wtulich, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C.S. Spółki z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 01 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 924/07 w sprawie ze skargi C.S. Spółki z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od C.S. w S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę ... zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym Wyrokiem, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy ze skargi "C." spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 lutego 2007r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2000r., oddalił skargę.
We wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 2000r. "C." spółka z o.o. z/s w S. jako podstawę wznowienia wskazała art. 145 § 1 pkt 8) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku Spółka wyjaśniła, iż ostateczna decyzja Izby Skarbowej we Wrocławiu w sprawie podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. jest konsekwencją decyzji wydanej przez ten organ w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych należnego od Spółki za 2000r., a tę decyzję uchylił wyrokiem z dnia 25 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Organy podatkowe w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania uznały za koszt uzyskania przychodów wcześniej kwestionowane wydatki (zakup karty członkowskiej O.G.C.). W ocenie wnioskodawcy daje to podstawę do wzruszenia decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za marzec 2000r., gdyż organ podatkowy kwestionował prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z uwagi na nie uznanie tych wydatków za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.