Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 13 maja 2008 r., sygn. II OSK 543/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser Sędziowie NSA Maria Czapska - Górnikiewicz NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 690/06 w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 października 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 690/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że skarżący tj. T. R. wystąpił z wnioskiem w dniu [...] lutego 2004 r. do Kierownika Urzędu o przyznanie uprawnień kombatanckich. W powyższym wniosku podał tylko, że w 1940 r. został wysiedlony razem z rodzicami z miejsca zamieszkania, zaś wioska została przeznaczona na poligon. Natomiast po wysiedleniu zamieszkał w B., zaś w 1952 r. został wcielony do "[...]". Następnie, Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...] września 2004 r. utrzymał w mocy swoją decyzję wydaną dnia [...] marca 2004 r., którą odmówił T. R. przyznania uprawnień kombatanckich, w której stwierdził, że represje w postaci wysiedlenia z rodzinnego domu nie stanowią podstawy przyznania uprawnień w świetle przepisów cyt. ustawy o kombatantach.
Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 marca 2005 r. (sygn. akt V SA/Wa 2739/04) oddalił skargę T. R. na powyższe decyzje. Z kolei, w dniu [...] października 2005 r. T. R. złożył nowy wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu wysiedlenia z miejsca zamieszkania i osadzenia w obozie w D. w listopadzie 1940 r. , do którego dołączył oświadczenia świadków C. K. i W. G., mające potwierdzać tą okoliczność faktyczną.