Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. I FSK 489/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Jan Grzęda ( spr.), Sędzia NSA Jan Zając, Protokolant Ewa Głowacka, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Spółki z o.o. "S." w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 631/04 w sprawie ze skargi Spółki z o.o. "S." w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2004 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz Spółki z o.o. Spółki z o.o. "S." w C. kwotę 650 /sześćset pięćdziesiąt/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 stycznia 2005 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 23 marca 2004 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Z ustaleń Sądu wynikało, że wspomnianą decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2001 roku oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za ten okres. W uzasadnieniu tej decyzji ustalono następujący stan faktyczny oraz zawarto następującą argumentację prawną:
W deklaracji miesięcznej dla podatku od towarów i usług za marzec 2001 roku spółka "S." z ograniczoną odpowiedzialnością w C. /zwana dalej skarżącą albo spółką/ wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym w wysokości 360.565,00 zł.
Organ kontroli skarbowej zakwestionował poprawność deklaracji, ustalając m.in., że Spółka płaciła miesięcznie kwotę stanowiącą równowartość 8.500.000 lirów włoskich na rzecz "M.". Podstawą dokonywanych wypłat była umowa z 22 listopada 1995 r. zawarta pomiędzy "M.", a Spółką reprezentowaną przez Prezesa Zarządu Stefano T., na mocy której "M." powierzono obowiązki prokurenta spółki. Obejmowały one - zgodnie z treścią umowy - zarządzanie produkcją, sferą handlową i administracyjną Spółki, kierowanie działem kadr, jednoosobowe reprezentowanie Spółki, podpisywanie czeków oraz zaciąganie zobowiązań nieprzekraczających 50.000 zł. Nadto organ kontroli ustalił, że "M." świadczył na rzecz Spółki usługi zarządzania, które zgodnie z opinią statystyczną z 7 maja 2003 r. powinny być klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług pod kodem 74.14.11-00.00 /jako "usługi doradztwa w zakresie ogólnych zagadnień zarządzania"/. Organ kontroli skarbowej przyjął, że skoro tak określony przedmiot usług nie został zawarty w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jako zwolniony od podatku, świadczenie usług na rzecz Spółki przez "M." będącego nierezydentem, podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%. Podatnikiem z tego tytułu była Spółka. Za podstawę prawną określenia podatku w prawidłowej wysokości przywołano art. 15 ust. 5 par. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak również par. 6 ust. 1 pkt rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Wobec stwierdzenia, że nienaliczenie przez spółkę podatku należnego z tytułu importu usług spowodowało zaniżenie zobowiązania podatkowego, określono kwotę tego zobowiązania w prawidłowej wysokości oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% stwierdzonego zaniżenia.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right