Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 17 września 1999 r., sygn. V SA 100/99
1. Decyzja o wymiarze cła jest związana z działalnością gospodarczą spółki jako jednostki organizacyjnej i dlatego na tle postępowania administracyjnego oraz administracyjnosądowego dotyczącego tej decyzji spółka cywilna musi być uznana za stronę tego postępowania, w rozumieniu art. 28 Kpa.
2. Z punktu widzenia prawidłowości doręczenia decyzji, regulowanego w art. 45 Kpa posiadanie czy brak osobowości prawnej są bez znaczenia, a cechy spółki cywilnej pozwalają zaliczyć ją do "jednostek organizacyjnych" w znaczeniu im przypisywanym przez art. 45 Kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jarosława P. i Włodzimierza J. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 21 grudnia 1998 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - skargę oddala.
UZASADNIENIE
Skarżący, Jarosław P. i Włodzimierz J., prowadząc Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "B.", będące spółką cywilną, sprowadzili 1991 r. do Polski podkoszulki bawełniane. Decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z 7 czerwca 1991 r., (...) dokonano odprawy celnej, wymierzając należności celne i dopuszczając towar do obrotu. Decyzji tej spółka nie kwestionowała w postępowaniu odwoławczym.
Obaj Skarżący, niezależnie od siebie, w dniu 28 lipca 1998 r., działając na podstawie art. 247 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji z 7 czerwca 1991 r. Zarzut nieważności i braku prawnych skutków decyzji dotyczył wadliwego oznaczenia strony /spółka, a nie poszczególni wspólnicy/ i braku skutecznego doręczenia decyzji. Na formularzu zgłoszenia celnego widnieje pieczątka przedsiębiorstwa oraz nieczytelny podpis. Sprawy wniesione przez obu skarżących jako dotyczące tej samej decyzji zostały połączone. Następnie Prezes Głównego Urzędu Ceł, decyzją z 3 września 1998 r. (...) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 7 czerwca 1991 r. Decyzję odmowną utrzymano decyzją z 21 grudnia 1998 r. (...), wydaną w wyniku odwołania Skarżących i ona właśnie jest zaskarżona w konkretnej sprawie. Jako prawną podstawę rozstrzygnięć podano art. 249 par. 1 Ordynacji podatkowej wedle którego odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, gdy żądanie takie zgłoszono po upływie roku od jej doręczenia. Tym samym organy administracji celnej przyjęły, że doręczenie, którego prawidłowość i prawną doniosłość Skarżący kwestionowali - było prawnie skuteczne. Prezes GUC uznaje, że pieczątka firmy na zgłoszeniu celnym, wraz z nieczytelnym podpisem oznacza, iż doręczenie nastąpiło. Skarżący natomiast podnoszą, że skoro Przedsiębiorstwo "B." był spółką cywilną, a więc nie mającą osobowości prawnej tylko doręczenie któremuś ze wspólników byłoby skuteczne, skoro nikogo nie upoważniali do działania w ich imieniu. W tej sytuacji podnoszą też, że brak daty doręczenia decyzji wymiarowej /Ordynacja podatkowa inaczej niż Kpa wyraźnie przy okazji regulacji doręczeń mówi o stwierdzaniu daty doręczenia/ i podpisu któregoś ze wspólników musi przesądzać o tym, że decyzję należy traktować jako nie doręczoną. Tym samym nie biegnie roczny termin do stwierdzenia jej nieważności /art. 249 Ordynacji podatkowej/, zaś wskazane braki doręczenia uzasadniają jednocześnie wątpliwości co do jej ważności.