Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 29 października 1998 r., sygn. I SA/Ka 279/97
1. Termin do złożenia oświadczenia o wyborze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jako należący do prawa materialnego jest nieprzywracalny w trybie art. 58 Kpa.
2. Błędne są twierdzenia niektórych urzędów skarbowych, że skutki prawne wywołuje tylko oświadczenie na druku VAT-6. Formularz VAT-6 służy jedynie uproszczeniu procedury zgłoszeniowej, dlatego za skuteczne można uznać również oświadczenie złożone z jego pominięciem, jeżeli zawiera wszystkie niezbędne informacje.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 21 lutego 1996 r. Urząd Skarbowy w C. określił zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 1993 r. w wysokości 3.666,70 zł. Jako podstawę prawną powołano art. 104 Kpa w związku z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ oraz art. 14 ust. 6, art. 10 ust. 1, a także art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. W uzasadnieniu podano, że w związku z dokonaniem w dniu 11 października 1993 r. pierwszej sprzedaży i wyborem zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dopiero w dniu 24.11.1993 r. /czym naruszono art. 74 ust. 6 ustawy o VAT/ wystąpił obowiązek składania deklaracji podatkowych w terminach określonych w art. 49 ust. 1 pkt 1 powołanej ostatnio ustawy. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono obroty na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz kwotę podatku VAT za ww. okres z zastosowaniem 22 proc. stawki podatkowej określonej dla usług związanych z wypożyczaniem kaset. W końcowej części uzasadnienia organ podatkowy podał, że uwagi podatniczki zawarte w piśmie z dnia 4 stycznia 1996 r. nie wnoszą istotnych elementów mogących mieć wpływ na ustalone zobowiązanie podatkowe.