Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. III KK 81/24
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek (przewodniczący)
SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)
SSN Jacek Błaszczyk
Protokolant Katarzyna Gajewska
w sprawie I. W.
skazanego z art. 177 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 17 kwietnia 2024 r.
kasacji wniesionej Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego w zakresie określonego w punkcie IV wyroku środka kompensacyjnego w postaci obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę
od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu
z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka 185/18,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Przemyślu
z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt II K 1464/16,
uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Przemyślu co do środka kompensacyjnego określonego w punkcie IV wyroku w postaci obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
[J.J.]
UZASADNIENIE
I. W. został oskarżony o to, że „w dniu 15 kwietnia 2016 r., w P., w woj. […], umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem marki J. o nr rej. […] nie zachował szczególnej ostrożności i rozpoczął jazdę z przystanku autobusowego, wykonując jednocześnie manewr skrętu w lewo bez upewnienia się, czy przemieszczający się w trakcie manewru tył nadwozia nie będzie stanowił zagrożenia dla znajdujących się na chodniku osób, nie spojrzał w prawe, boczne lusterko i nie upewnił się, czy na chodniku stoi pieszy, wskutek czego potrącił znajdującego się na chodniku pieszego E. S. tylnym prawym narożem nadwozia autobusu, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania szyjki lewej kości udowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, a nadto spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu oraz ciężkiej choroby długotrwałej, a następnie w wyniku doznanego urazu E. S. zmarł w szpitalu w dniu 30 kwietnia 2016 r., tj. o przestępstwo z art. 177 § 2 k.k.”.