Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 22 września 2023 r., sygn. III OSK 755/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz sędzia del. WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 683/21 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 683/21, oddalił skargę J. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji ww. decyzją Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. – oraz art. 5 w związku z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 319 ze zm.) – dalej: "ustawa o działaczach opozycji" – utrzymano w mocy decyzję własną z dnia 22 kwietnia 2021 r., nr [...], którą odmówiono potwierdzenia J. K. statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśnił, że J. K. (dalej jako: "strona", "skarżący") przedłożył do akt postępowania o potwierdzenie przedmiotowego statusu, decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia 17 grudnia 2020 r. w której stwierdzono, że nie był on pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa oraz że w archiwach Instytutu nie zachowały się dokumenty wytworzone przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych przez niego w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy bezpieczeństwa państwa, wobec powyższego w świetlne cytowanej ustawy wnioskodawca może ubiegać się o przyznanie statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Następnie organ wyjaśnił, że we wniosku o przyznanie przedmiotowego statusu, jak i na etapie postępowania prowadzonego na skutek złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy strona wskazywała na okoliczność wstąpienia do struktur Solidarności w styczniu 1981 r. oraz bezprawnego zastosowania wobec niej środka zapobiegawczego polegającego na osadzeniu w zakładzie karnym w okresie od 4 kwietnia 1956 r. do 14 maja 1956 r. Strona w załączonym do wniosku opisie działalności opozycyjnej wskazała, że wstąpiła do Solidarności w styczniu 1981 r., (co potwierdza załączona kopia legitymacji) oraz była zaangażowana w kolportaż ulotek, na co strona poza swoim oświadczeniem nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów. W związku z powyższym organ przytoczył treść art. 2 ust. 1 ustawy i stwierdził, że sam fakt przystąpienia do NSZZ Solidarność nie może być podstawą do potwierdzenia przez Szefa Urzędu przedmiotowego statusu. Ponadto strona nie wykazała, aby należała po 13 grudnia 1981 r. do organizacji działającej na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce. Również materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdza okoliczności działalności strony po dnia 13 grudnia 1981 r. Brak jest w opisie działalności strony jakichkolwiek szczegółów na temat kolportażu ulotek.