Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. I FSK 131/20
W procesie administracyjnym oceniającym rzetelność transakcji gospodarczych oraz prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, organ podatkowy może wiązać swoje ustalenia z dowodami pochodzącymi z innych postępowań, o ile te dowody nie zostały skutecznie podważone przez podatnika i nie naruszają prawa do obrony.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA del. Adam Nita, Protokolant Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt I SA/Po 209/19 w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2018 r., nr 3001-IOV1.4103.151.2017 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2012 r. oraz maj i od sierpnia do grudnia 2013 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od I. R. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 10 października 2019 r., sygn. akt I SA/Po 209/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę I. R. (dalej: Strona lub Skarżąca) na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: organ drugiej instancji lub DIAS) z dnia 18 grudnia 2018 r. nr 3001-IOV1.4103.151.2017 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2012 r. oraz maj i od sierpnia do grudnia 2013 r.
1.2. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle stanu faktycznego sprawy, w której w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego organ celno-skarbowy ustalił, że od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. firma I. R. [...] prowadziła działalność gospodarczą polegającą na handlu detalicznym kosmetykami, chemią gospodarczą, artykułami higienicznymi, w minimalnym zakresie artykułami spożywczymi. Analiza przedłożonych przez skarżącą dokumentów wykazała, że w okresie objętym postępowaniem kontrahentami podatniczki (dostawcami, bądź odbiorcami) artykułów kosmetycznych, toaletowych, środków piorących oraz artykułów spożywczych były: CI. Sp. Komandytowa, PB. Sp. z o.o., PS. Sp. z o.o., DDK. oraz E. T. Sp. z o.o. W odniesieniu do spółek organ ustalił, że skarżąca była z tymi podmiotami powiązana osobowo lub kapitałowo.