Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. II GSK 1096/19
W postępowaniu o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, dowód dotyczący zdolności odróżniającej znaku musi odnosić się do warunków panujących w dacie zgłoszenia tego znaku do ochrony, a nie do momentu rozpatrywania wniosku, i powinien w sposób przekonujący wskazywać, że znak nie został postrzegany przez przeciętnych odbiorców jako zdolny do odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant asystent sędziego Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. Sz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 2114/18 w sprawie ze skargi J. Sz. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 2114/18, oddalił skargę J. Sz. (dalej: wnioskodawca, skarżący) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Urząd, UP) z 23 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
W dniu 27 czerwca 2017 r. wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą J. Sz. F.H.U. S. w Ch., wystąpił o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy P. K. nr [...] udzielonego na rzecz P. K. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: uprawniona, spółka).
Sporny znak jest znakiem słownym, chronionym z pierwszeństwem od 23 listopada 2007 r. i przeznaczony jest do oznaczania usług w klasach: 35, 39, 42 i 45.
Wnioskodawca żądanie oparł na art. 164 ust. 1 w związku art. 1291 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 p.w.p. oraz art. 165 ust 1 pkt 2 p.w.p. Uważał sporny znak za pozbawiony odróżniającego charakteru, bo nie nadaje się do odróżniania towarów, dla których został zgłoszony, nie wskazywał na pochodzenie od konkretnego przedsiębiorcy i stanowił generalną nazwę rodzajową usług dostarczania przesyłek kwiatowych.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right