Orzeczenie
Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 października 2022 r., sygn. VII SA/Wa 1230/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 października 2022 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...] na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2022 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz Spółdzielni [...] kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 9 marca 2022 r., znak: DOZ-OAiK.650.1242.2021.KPA-4, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, działając na podstawie art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 710, dalej: "u.o.z.o.z.") oraz art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "V" z siedzibą w W. – utrzymał w mocy postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 30 lipca 2021 r., znak: WZW.5152.300.2021.KMR.
Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych wskazanych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej także: "Minister" lub "organ II instancji").
Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków (dalej także: "MWKZ" bądź "organ I instancji") postanowieniem z 30 lipca 2021 r., znak: WZW.5152.300.2021.KMR odmówił uzgodnienia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu oraz rozbiórką istniejących budynków usługowych: warsztatu i garażu na działkach nr ew. [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w W. Organ I instancji wywiódł swoje kompetencje do zajmowania stanowiska w sprawie z okoliczności, iż teren inwestycji znajduje się w obrębie układu urbanistycznego i zespołu budowlanego S. ujętego w gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy pod numerem [...]. Istniejąca zabudowa na terenie inwestycji nie figuruje w powyższym zbiorze. Stwierdzono, że w obrębie kwartału, w którym zlokalizowane są omawiane działki, jak również w kwartałach sąsiednich występują budynki, których wysokość wynosi od I do IV kondygnacji. Ciągi kamienic tworzących pierzeję ul. [...] i ul. [...] to zabudowa licząca III - IV kondygnacje. Projektowany obiekt stanowi zakończenie pierzei ul. [...]. W przekonaniu MWKZ maksymalna dopuszczalna wysokość dla projektowanej zabudowy to IV kondygnacje. Natomiast planowany budynek sięgać ma wysokością 17,23 m i liczyć V kondygnacji naziemnych. Odnosząc się do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu S. , przyjętego uchwałą nr LXX/2187/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 22 lutego 2010 r., Nr 38, poz. 525, dalej: "Plan miejscowy" lub "MPZP"), obowiązującego na terenie planowanych działań, organ I instancji uznał, że inwestycja stwarza zagrożenie dla wartości historycznego układu urbanistycznego S. , gdyż wprowadza agresywne rozwiązania przestrzenne. Zaznaczono przy tym, iż stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu zostało zmienione w stosunku do uprzednio wydanych zaleceń konserwatorskich z dnia 15 stycznia 2021 r., w wyniku ponownej analizy projektu i pozyskania nowych faktów w sprawie.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right