Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 10 maja 2022 r., sygn. II GZ 107/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 1753/21 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [A.] sp. j. w C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 9 grudnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 1753/21, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), uwzględnił wniosek [A.] sp. j. w C. (dalej: skarżąca, Spółka) i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: Główny Inspektor, GIF) z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego.
W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca w skardze na opisaną wyżej decyzję GIF wniosła również o wstrzymanie wykonania tej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podała, że prowadzi sześć placówek (apteki lub punkty apteczne), jednak wobec dwóch z nich decyzje o cofnięciu zezwoleń są już ostateczne i wykonalne, a decyzje wydane wobec pozostałych czterech mają treść identyczną jak ww. decyzje ostateczne. Strona nie posiada innych źródeł dochodu. Zablokowana została także Spółce możliwość dokonywania zakupów w hurtowniach farmaceutycznych. Skarżąca wskazała również, że ze względu na straty spowodowane pandemią wirusa SARS-CoV-2 otrzymała subwencję z Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. w kwocie 387 202 zł. Warunkiem umorzenia tej subwencji do kwoty 75% jest jednak dalsze prowadzenie działalności oraz utrzymanie stanu zatrudnienia. W przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne będzie zaprzestanie prowadzenia działalności przez Spółkę, co spowoduje utratę pracy przez wieloletnich pracowników. Skarżąca wskazała ponadto na szkodę w postaci niemożności zwrócenia zakupionych leków o wartości detalicznej 107 110,53 zł do hurtowni i konieczność ich utylizacji. Spółka powołała się również na fakt realizowania w punkcie aptecznym, którego dotyczy zaskarżona decyzja, wielu recept w dłuższym czasie (tj. ważnych przez 12 miesięcy od wystawienia), na podstawie których pacjenci regularnie nabywają przepisane im leki, a recepta jest pozostawiona w aptece/punkcie aptecznym. Zamknięcie objętego zaskarżoną decyzją punktu wiązać się zatem będzie ze znacznymi trudnościami dalszego realizowania przez pacjentów otwartych już recept. Końcowo skarżąca powołała się na wydatki podnoszone przez jedną ze wspólniczek na studia córki. Powyższe argumenty skarżąca poparła obszerną dokumentacją dołączoną do skargi. W piśmie z 27 kwietnia 2021 r. skarżąca wskazała, że decyzje ostateczne o cofnięciu zezwoleń zostały już wydane wobec wszystkich punktów prowadzonych przez Spółkę. Tym samym strona nie posiada już żadnych dochodów, chociaż koszty działalności wynoszące kilkadziesiąt tysięcy miesięcznie pozostały niezmienione. W kolejnym piśmie z 11 maja 2021 r. skarżąca wskazała, że wartość przeterminowanych faktur wynosi obecnie 350 000. zł. Skarżąca nie ma też środków na opłacenie składek ZUS i podatków za kolejne miesiące.