Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. III OSK 670/21
] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 147/18 w sprawie ze skargi D. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 3 października 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 147/18, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargę D. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że związany był postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu o przekazaniu sprawy, wydanym na podstawie art. 464 § 1 k.p.c. W takim stanie rzeczy sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z uwagi na brak właściwości, z uwagi na treść art. 58 § 4 p.p.s.a.
Przechodząc do istoty sprawy Sąd wskazał, że jej przedmiot sprowadzał się do bezczynności organu w sprawie wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego, przy czym strona domagała się przede wszystkim przedstawienia jej propozycji dalszej służby w Krajowej Administracji Skarbowej. Tryb wydawania wspomnianych propozycji został określony w przepisach ustawy z 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) zwanej dalej "p.w. KAS". Zdaniem Sądu pierwszej instancji art. 165 ust. 7 p.w. KAS nakazuje uznać, iż przedstawienie konkretnemu funkcjonariuszowi propozycji pracy albo propozycji służby dokonywało się w ramach względnego uznania administracyjnego. Przepisy dopuszczały także możliwość nieprzedstawienia funkcjonariuszowi celnemu żadnej propozycji. Po stronie organu nie istniał obowiązek przedstawienia funkcjonariuszowi celnemu wyłącznie propozycji jego dalszej służby. Stosunek służbowy funkcjonariusza, który przyjął propozycję pracy ulegał przekształceniu w stosunek pracy z mocy samego prawa, zaś przepisy p.w. KAS nie nakładały na organ obowiązku wydania w stosunku do strony skarżącej decyzji o zwolnieniu jej ze służby, czy tym bardziej decyzji o wygaśnięciu stosunku służbowego. Z tego względu sąd administracyjny nie posiada możliwości oceny samego aktu wyboru organu, wobec czego skargę Sąd pierwszej instancji oddalił.