Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. II NSNC 187/23
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący)
SSN Janusz Niczyporuk (sprawozdawca)
Marek Józef Totleben (ławnik Sądu Najwyższego)
Protokolant Iwona Kotowska
w sprawie z wniosku Państwowej Komisji Wyborczej
z udziałem Polskiego Stronnictwa Ludowego i Skarbu Państwa reprezentowanego przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście
o przepadek korzyści majątkowej,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 6 lipca 2023 r.
skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich
od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11 sierpnia 2009 r.,
sygn. I ACa 378/09:
1.oddala skargę nadzwyczajną;
2.znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania ze skargi nadzwyczajnej.
3.
UZASADNIENIE
Rzecznik Praw Obywatelskich, działając na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z15lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (tekst jedn. Dz.U. 2020 r. poz.627 z późn. zm.) w zw. z art. 89 § 1 i 2 oraz art. 115 § 1 i § 1a ustawy z dnia 8grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1093, dalej:„u.SN”), z uwagi na konieczność zapewnienia zgodności z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, pismem z dnia 20 czerwca 2022 r., wniósł skargę nadzwyczajną odpostanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2009 r., I ACa 378/09.
Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżając postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2009 r., I ACa 378/09 zarzucił:
1.na podstawie art. 89 § 1 pkt 1 u.SN naruszenie konstytucyjnych zasad, praw i wolności tj.:
1.wynikającej z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji RP zasady ne bis in idem orazwynikającego z art. 2 Konstytucji RP zakazu nadmiernej ingerencji, polegający na wymierzeniu partii politycznej Polskie Stronnictwo Ludowe (dalej również: „PSL” lub „partia polityczna”) za ten sam czyn trzeciej sankcji represyjnej polegającej na przepadku korzyści majątkowych uzyskanych w2001 r., mimo że Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie wiadome było zurzędu, że partia ta poniosła konsekwencje swego czynu polegające nanałożeniu sankcji w postaci utraty 75% dotacji podmiotowej za wybory do Sejmu i Senatu w 2001 r. oraz 30% subwencji należnej w 2002 r.;