Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. II USK 173/22
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z odwołania J.P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Warszawie
o rentę z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 grudnia 2022 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 5 listopada 2021 r., sygn. akt III AUa 231/17,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2021 r. oddalił apelację wniesioną przez ubezpieczonego J.P. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 16 listopada 2016 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Warszawie z dnia 30 marca 2011 r., którą organ rentowy odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Ubezpieczony J.P. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego, to jest art. 14 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 379 pkt 5 k.p.c. i art. 316 § 1 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które zawarł w pytaniach: 1) „Czy brak powiadamiania ustanowionego przez stronę pełnomocnika o terminach rozpraw i wszelkichinnych czynnościach w pierwszej instancji (pomimo ważnego i nigdy nie cofniętego pełnomocnictwa) oraz pomijanie go przez część postępowania toczącego się w drugiej instancji stanowi przesłankę nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt. 5 k.p.c.?” 2. „Czy możliwe jest naprawienie błędów proceduralnych (pominięcie toku instancyjnego poprzez brak wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika) popełnionych w trakcie procedowania sprawy przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych podczas postępowania sądowego toczącego się na skutek odwołania od decyzji ZUS? Czy naruszenie procedury postępowania wskazanej w art. 14 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowi o nieważności decyzji wydanej z naruszeniem procedury jej wydawania?” 3. „Czy mianem akt rentowych może zostać uznany nieokreślony (tj. nieponumerowany, nieopisany i nie zachowujący chronologii) zbiór dokumentów złożony z kserokopii pochodzących z akt rentowych odwołującego? Czy w sytuacji przedstawienia akt rentowych w niewłaściwej formie Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jest władny do zobowiązania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do ich korekty, polegającej m.in. na ponumerowaniu i opisaniu przedłożonych dokumentów?”