Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 27 października 2022 r., sygn. I CSK 4024/22
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Wesołowski
w sprawie z wniosku M. M. i A. M.
z udziałem J. S.
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika
od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie
z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt I Ca 562/19,
1.odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2.oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnioskodawców.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną uczestnika postępowania J.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie z 13 stycznia 2022 r., Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.