Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 3 listopada 2021 r., sygn. I USK 262/21
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania A. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.
o prawo do emerytury pomostowej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 3 listopada 2021 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt III AUa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 września 2020 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony przez organ rentowy wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 stycznia 2020 r. i oddalił odwołanie A. B. od decyzji Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w R. odmawiającej prawa do emerytury pomostowej.
Odwołujący się wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego, zaskarżając ten wyrok w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na przesłanki wskazane w art. 398 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego, problem dotyczy wykładni art. 3 ust. 1 i 2 pkt 2 ppkt b i ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych w kontekście zasadnego oraz prawidłowego stosowania owych przepisów w sytuacji, kiedy świadczona praca co do zasady w przeważającym wymiarze czasu jest świadczona w warunkach szczególnych, jednakże z uwagi na konieczność incydentalnego wykonywania również innych czynności w przedsiębiorstwie w warunkach nie będących warunkami szczególnymi, a także obsługa prawidłowego działania pomieszczenia o narzuconej technologią temperaturze poniżej 0°C.