Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. III PSKP 21/21
Skoro zmienna z art. 11034 § 1 k.p.c. konkuruje ze wzorcem wyrażonym w art. 11037 pkt 1 i 2 k.p.c., to fałszywe jest tworzenie modelu interpretacyjnego, w którym niektóre rodzaje spraw pozostaną poza schematem wyznaczonym przez te przepisy. Zwrot „sprawy inne niż wymienione w art. 11031 – art. 11036” jednoznacznie wskazuje, że art. 11037 k.p.c. określa jurysdykcje krajową, chyba że została ona wyznaczona jednym z wymienionych przepisów. W rezultacie, jeśli art. 11034 § 1-3 k.p.c. odnosi się wprawdzie do spraw z zakresu prawa pracy, zastrzega jednak, że chodzi tylko o sprawy, w których pracownik jest powodem, to niedopuszczalne jest twierdzenie, że do spraw „pracowniczych” z powództwa pracodawcy nie ma zastosowania art. 11037 k.p.c. – zastosowanie znajduje bowiem reguła expressio unius est exclusio alterius. Sprawa pracodawcy nie jest sprawą wymienioną w art. 11034 § 1 k.p.c., a to oznacza, że zastosowanie znajduje konkurencyjna jurysdykcja krajowa z art. 11037 pkt 1 i 2 k.p.c. Inaczej rzecz ujmując „sprawą wymienioną” w art. 11034 § 1 k.p.c. jest wprawdzie sprawa z zakresu prawa pracy, jednak z ograniczeniem podmiotowym (chodzi o sprawy w których pracownik jest powodem). Znaczy to tyle, że sprawa z zakresu prawa pracy, w której pracodawca jest powodem, jako nie podlegająca wyłączeniu, rozstrzygana jest według jurysdykcji krajowej określonej w art. 11037 pkt 1 i 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik (przewodniczący)
SSN Piotr Prusinowski (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z powództwa H.F. przeciwko S. T., P. R. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 czerwca 2021 r., skargi kasacyjnej powódki od postanowienia Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt VI Pa (…),