Akt prawny
obowiązujący
Wersja aktualna od 2013-10-21
Wersja aktualna od 2013-10-21
obowiązujący
Alerty
DECYZJA RADY 2013/517/WPZiB
z dnia 21 października 2013 r.
w sprawie wspierania przez Unię działań Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”); rozdział III strategii zawiera wykaz środków, które należy podjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tej broni.
(2) Unia aktywnie wdraża strategię i zapewnia skuteczność środków wymienionych w jej rozdziale III, w szczególności przez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie poszczególnych przedsięwzięć prowadzonych przez instytucje wielostronne, takie jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA).
(3) W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (1). To wspólne stanowisko wzywa między innymi do działania na rzecz zawierania kompleksowych porozumień o zabezpieczeniach MAEA i przystępowania do protokołów dodatkowych oraz zobowiązuje Unię do działania na rzecz przekształcenia kompleksowych porozumień o zabezpieczeniach MAEA i protokołów dodatkowych w standardy systemu weryfikacji MAEA.
(4) W dniu 17 maja 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/495/WPZiB w sprawie wspierania działań MAEA w ramach planu bezpieczeństwa jądrowego i w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (2).
(5) W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/574/WPZiB dotyczące wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (3).
(6) W dniu 12 czerwca 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/418/WPZiB w sprawie wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (4).
(7) W dniu 14 kwietnia 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/314/WPZiB dotyczące wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (5).
(8) W dniu 27 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/585/WPZiB w sprawie wspierania działań MAEA w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (6).
(9) Wzmocnienie kontroli źródeł wysoce promieniotwórczych zgodnie z oświadczeniem grupy G-8 i planem działań w sprawie zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych, przyjętymi w 2003 roku na szczycie w Evian, pozostaje ważnym celem Unii, do którego będzie się dążyć, udzielając pomocy państwom trzecim.
(10) W dniu 8 lipca 2005 r. państwa strony oraz Europejska Wspólnota Energii Atomowej postanowiły w drodze porozumienia zmienić Konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych (CPPNM) z zamiarem rozszerzenia jej zakresu na wykorzystywane, składowane i transportowane w krajowych celach pokojowych materiały oraz na obiekty jądrowe, a także zobowiązania państw stron do wprowadzenia sankcji karnych za jej naruszenia.
(11) W dniu 7 lipca 2007 r. weszła w życie Międzynarodowa konwencja w sprawie zwalczania aktów terroryzmu jądrowego. Wymaga ona od państw stron uchwalenia prawodawstwa przewidującego uznanie czynów wymienionych w konwencji za przestępstwa.
(12) MAEA dąży do takich samych celów, jak określone w motywach 3–11 niniejszej decyzji. Są one realizowane poprzez wdrażanie jej planu bezpieczeństwa jądrowego, który w całości finansowany jest przez dobrowolne wpłaty do Funduszu Bezpieczeństwa Jądrowego MAEA.
(13) Unia uczestniczy w procesie ustalonym na szczycie dotyczącym bezpieczeństwa jądrowego i jest zobowiązana do dalszej intensyfikacji starań w kierunku wzmacniania bezpieczeństwa jądrowego oraz do wspomagania państw trzecich w tym zakresie. Unia z zadowoleniem przyjmuje niedawno podjęte kroki w kierunku wzmocnienia programu bezpieczeństwa jądrowego MAEA oraz międzynarodową konferencję na temat bezpieczeństwa jądrowego, którą zorganizowała MAEA w dniach 1–5 lipca 2013 r. Unia zamierza utrzymywać trwałość i skuteczność realizacji poprzednich wspólnych działań i decyzji Rady wspierających plany bezpieczeństwa jądrowego MAEA i jest zaangażowana na rzecz udzielania dalszego wsparcia z uwagi na przyjęcie przez MAEA planu bezpieczeństwa jądrowego na lata 2014–2017. Aby nie dopuścić do powielania działań i maksymalnie zwiększyć efektywność pod względem kosztów oraz dalej zmniejszać ryzyko, zostanie podjęta ścisła koordynacja z inicjatywą UE w zakresie centrów doskonałości ds. substancji chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych (CBRN) oraz z innymi inicjatywami i programami.
(14) Techniczne wdrażanie niniejszej decyzji należy powierzyć MAEA, która, z racji wieloletniej i ogólnie uznawanej wiedzy fachowej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, mogłaby w istotny sposób usprawnić odnośne zdolności w państwach docelowych. Przedsięwzięcia wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie przez dobrowolne wpłaty do funduszu bezpieczeństwa jądrowego MAEA. Wpłaty te, które ma zapewnić Unia, będą niezbędne do umożliwienia MAEA odgrywania kluczowej roli w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, wspierając starania państw na rzecz spełnienia ich obowiązków w zakresie bezpieczeństwa jądrowego, co zostało uznane w ramach procesu ustalonego na szczycie bezpieczeństwa jądrowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu natychmiastowego i praktycznego wprowadzenia w życie niektórych elementów strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, Unia wspiera działania MAEA w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji, służące osiągnięciu następujących celów:
a) osiągnięcie postępów w upowszechnieniu międzynarodowych instrumentów służących nierozprzestrzenianiu i bezpieczeństwu jądrowemu, w tym kompleksowych porozumień o zabezpieczeniach MAEA oraz protokołów dodatkowych;
b) zwiększenie poziomu ochrony wrażliwych na rozprzestrzenianie materiałów, sprzętu i odnośnych technologii, zapewnienie wsparcia legislacyjnego i regulacyjnego w obszarze bezpieczeństwa jądrowego i zabezpieczeń;
c) usprawnienie wykrywania nielegalnego handlu materiałami jądrowymi i innymi materiałami promieniotwórczymi oraz reagowania na ten handel.
2. Odpowiadające środkom ujętym w strategii przedsięwzięcia podejmowane przez MAEA mają na celu:
– zapewnianie trwałości i skuteczności wsparcia udzielanego za pośrednictwem poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady;
– wzmacnianie miejscowej infrastruktury poszczególnych państw wspierającej bezpieczeństwo jądrowe;
– wzmacnianie ram prawnych i regulacyjnych państw;
– wzmacnianie systemów i środków bezpieczeństwa jądrowego w przypadku materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych;
– wzmacniane infrastruktury instytucjonalnej w państwach i ich możliwości zarządzania materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi pozostającymi poza kontrolą regulacyjną;
– wspieranie świadomości oraz zwiększanie możliwości państw w zakresie reagowania i odporności na cyberprzestępczość mającą wpływ na bezpieczeństwo jądrowe;
– rozwijanie dodatkowych możliwości laboratoryjnych, aby wspierać ocenę technologii kontroli przemysłowej oraz na poziomie systemów elektronicznych, które to technologie stosowane są do określania miejsc narażonych na cyberprzestępczość, oraz aby wykorzystać i zwiększać świadomość w zakresie takich kwestii, w tym również poprzez udział w wymianach regionalnych oraz wykorzystywanie środków kompensacyjnych lub naprawczych.
Wyboru państw odbiorców i przedsięwzięć dokonuje Rada na podstawie kompleksowej, przeprowadzonej przez MAEA oceny zapotrzebowania i różnych innych aspektów, tak aby zapewnić maksymalny skutek działania.
Szczegółowy opis przedsięwzięć jest przedstawiony w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”).
2. Przedsięwzięcia, o których mowa w art. 1 ust. 2, są realizowane przez MAEA działającą jako jednostka realizująca. Wykonuje ona swoje zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z MAEA.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 8 050 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę finansową z MAEA. Zgodnie z tą umową finansową MAEA jest zobowiązana do wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy finansowej.
Artykuł 4
1. WP składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez MAEA. Sprawozdania te stanowią podstawę oceny dokonywanej przez Radę.
2. Komisja dostarcza informacji na temat finansowych aspektów realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dacie zawarcia umowy finansowej między Komisją a MAEA lub 12 miesięcy po dacie przyjęcia niniejszej decyzji, jeżeli umowa finansowa nie zostanie do tego czasu zawarta.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2013 r.
| W imieniu Rady |
C. ASHTON | |
Przewodniczący |
(1) Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34.
(2) Dz.U. L 182 z 19.5.2004, s. 46.
(3) Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 44.
(4) Dz.U. L 165 z 17.6.2006, s. 20.
ZAŁĄCZNIK
Wsparcie Unii Europejskiej dla działań MAEA w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i weryfikacji oraz w ramach wdrażania strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
Kwalifikowalność i wybór państw odbiorców
Państwa kwalifikujące się do otrzymania wsparcia na mocy niniejszej decyzji obejmują wszystkie państwa członkowskie MAEA oraz inne państwa potrzebujące wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, z zastrzeżeniem podjęcia przez Unię późniejszej decyzji o działaniu priorytetowym, na podstawie propozycji MAEA.
Wyboru państw odbiorców i przedsięwzięć, które mają być w tych państwach realizowane, dokonają właściwe organy Rady UE na podstawie kompleksowej przeprowadzonej przez MAEA oceny zapotrzebowania i innych odnośnych względów (etap oceny i opracowywania decyzji), aby zapewnić maksymalną skuteczność działania. Zostanie podjęta ścisła koordynacja z inicjatywą UE w zakresie centrów doskonałości ds. CBRN, aby nie dopuścić do powielania działań oraz maksymalnie zwiększyć efektywność pod względem kosztów oraz stale zmniejszać ryzyko. Wykorzystanie środków na konkretne działania będzie zgodne z priorytetami Unii i będzie podlegać regularnym uprzednim konsultacjom.
Przedsięwzięcia będą realizowane w państwach odbiorcach i mogą obejmować następujących siedem obszarów:
1) trwałość i skuteczność wsparcia udzielanego za pośrednictwem poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady;
2) wzmacnianie miejscowej infrastruktury poszczególnych państw wspierającej bezpieczeństwo jądrowe;
3) wzmacnianie prawnej i regulacyjnej infrastruktury państw;
4) wzmacnianie systemów i środków bezpieczeństwa jądrowego w przypadku materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych;
5) wzmacniane infrastruktury instytucjonalnej w państwach i ich możliwości zarządzania materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi pozostającymi poza kontrolą regulacyjną;
6) wspieranie świadomości i zwiększanie możliwości państw w zakresie reagowania i odporności na cyberprzestępczość mającą wpływ na bezpieczeństwo narodowe i jądrowe;
7) możliwości laboratoryjne odpowiadające na cyberprzestępczość dotyczącą broni jądrowej.
I. ETAP OCENY I OPRACOWYWANIA DECYZJI
Cel
– Przeprowadzana przez MAEA ocena zapotrzebowania państw odbiorców na wzmacnianie bezpieczeństwa jądrowego, stosuje metodologię i kryteria opracowane na mocy decyzji 2010/585/WPZiB. Ocena ta będzie obejmowała odnośne kryteria ze wszystkich siedmiu obszarów wymienionych powyżej.
– Wybór państw, w których realizowane będą przedsięwzięcia, opierać się będzie na wynikach oceny ogólnej i innych stosownych aspektach.
Wyniki
– Przekazanie zarysu wyników oceny zapotrzebowania na wsparcie bezpieczeństwa jądrowego w państwach odbiorcach, zarówno na szczeblu danego państwa, jak i w konkretnych obiektach, miejscach, w przypadku transportu lub innych urządzeń, w których materiały jądrowe i promieniotwórcze są wykorzystywane lub składowane, łącznie z infrastrukturą zarządzania materiałami pozostającymi poza kontrolą regulacyjną.
– W odniesieniu do wszystkich siedmiu obszarów wymienionych powyżej, zostaną określone państwa odbiorcy i przedsięwzięcia oraz zostanie przekazany wykaz proponowanych państw odbiorców i odbiorców rezerwowych (mających drugi priorytet), którzy otrzymają wsparcie na mocy niniejszej decyzji.
MAEA wykona część tych prac na podstawie współfinansowania, wpłacając około 1 % całkowitych kwalifikujących się kosztów przedsięwzięcia. Prace te będą prowadzone na podstawie wiedzy fachowej, jaką MAEA posiada na ten temat.
II. ETAP REALIZACJI PRZEDSIĘWZIĘĆ MAJĄCYCH RANGĘ PRIORYTETU
Obszar 1: Trwałość i skuteczność wsparcia udzielanego za pośrednictwem poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady
Cel strategiczny
Podtrzymywanie trwałości i skuteczności realizacji poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady na podstawie sporządzonych przez MAEA planów bezpieczeństwa jądrowego, których przeznaczeniem jest:
– wniesienie wkładu w globalne działania na rzecz osiągnięcia na całym świecie rzeczywistego bezpieczeństwa w przypadku wykorzystywania, składowania oraz transportu materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych, a także w przypadku związanych z nimi obiektów, czemu służyć ma wspieranie państw – na ich wniosek – w wysiłkach na rzecz ustanowienia i utrzymania rzeczywistego bezpieczeństwa jądrowego, przyjmujące postać wskazówek, pomocy w budowaniu zdolności, rozwoju zasobów ludzkich i stabilności oraz zmniejszaniu ryzyka,
– pomoc w przestrzeganiu międzynarodowych instrumentów prawnych związanych z bezpieczeństwem jądrowym oraz we wdrażaniu takich instrumentów, a także wzmacnianie międzynarodowej współpracy i koordynacji pomocy udzielanej za pośrednictwem programów dwustronnych i innych międzynarodowych inicjatyw w sposób, który przyczyniłby się także do ułatwienia bezpiecznego, zapewniającego ochronę, pokojowego stosowania energii jądrowej i instalacji wykorzystujących substancje promieniotwórcze,
– określenie państw odbiorców przez zgromadzenie wyników misji oceniających, istniejących informacji posiadanych przez MAEA oraz wyników rozmów między danym państwem a MAEA.
Cel
– Zapewnienie trwałości, ciągłej skuteczności i wpływu zapoczątkowanych na mocy poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady, w tym poprzez systemy techniczne, personel oraz działania konsolidacyjne lub odsyłanie.
– Zwiększanie korzyści płynących ze wsparcia oraz działań międzynarodowych, regionalnych i krajowych, by zapewnić dobrej jakości wsparcie w zakresie personelu, a także wsparcie techniczne i naukowe poprzez sprawne wykorzystywanie zasobów.
Wyniki
– Ocena trwałości, skuteczności i wpływu zadań, które zrealizowano na podstawie poprzednich wspólnych działań oraz decyzji Rady.
– Wprowadzenie – w państwach, które otrzymały wsparcie w zakresie bezpieczeństwa jądrowego – systemu zapewniania jakości, w tym testowanie i wdrożenie pilotażowe.
– Określenie, jakie dalsze wsparcie byłoby potrzebne, aby utrzymać lub zapewnić zamierzoną trwałość poprawy w zakresie bezpieczeństwa jądrowego.
– Zapewnianie wsparcia służącego dalszemu funkcjonowaniu sprzętu oraz wspomagającego kompetentny personel, poprzez dalszą pomoc służącą nadaniu ram instytucjonalnych miejscowym możliwościom konserwacji sprzętu, napraw źle działającego sprzętu lub wymiany uszkodzonych części, a także zapewnieniu – w możliwie jak największym stopniu – udziału państw w regionalnych staraniach na rzecz budowania zdolności.
– Stały dostęp do kompetentnego personelu przez umożliwianie szkolenia i kształcenia.
Obszar 2: Wzmacnianie miejscowej infrastruktury poszczególnych państw wspierającej bezpieczeństwo jądrowe
Cel strategiczny
Programy MAEA pomagają państwom we wprowadzaniu wielu działań, które zapewniają trwałość poprawy bezpieczeństwa jądrowego. Umożliwia się rozwijanie zasobów ludzkich obejmujące zarówno szkolenia, jak i programy kształcenia akademickiego, aby spełnić szereg obowiązków krajowych i regionalnych. MAEA zapewnia także wsparcie państwom, które chcą stworzyć centra wspierania bezpieczeństwa jądrowego (NSSC), których przeznaczeniem jest ułatwianie rozwijania zasobów ludzkich i świadczenie na szczeblu krajowym i regionalnym usług z zakresu wsparcia technicznego dotyczącego sprzętu i konserwacji.
Cel
– Opracowanie i weryfikacja, we współpracy i w koordynacji z odpowiednimi organami państwowymi i innymi inicjatywami UE, krajowego zintegrowanego planu wspierania bezpieczeństwa jądrowego (INSSP), oraz prowadzenie misji doradczych służących jako podstawa poprawiania bezpieczeństwa jądrowego w danym państwie.
– Pomoc państwom w zapewnianiu dostępności krajowego wsparcia technicznego i naukowego oraz w rozwijaniu zasobów ludzkich, które są konieczne dla skutecznego i trwałego bezpieczeństwa jądrowego.
Wyniki
– Opracowanie lub weryfikacja INSSP dostosowanych do konkretnego, całościowego zapotrzebowania danego państwa oraz określanie wyników i zaleceń w celu poprawy bezpieczeństwa w danym państwie.
– Koordynowanie działań związanych z tworzeniem krajowych NSSC z obecnymi i przyszłymi centrami doskonałości UE ds. CBRN i innymi działaniami w odnośnych regionach.
– Zapewnianie sprzętu i usług ekspertów w celu wspierania tworzenia krajowych centrów wspierania bezpieczeństwa jądrowego, upowszechnianie tworzenia odpowiednich procedur bezpieczeństwa jądrowego i ułatwianie wykorzystywania zdobytych doświadczeń i wzorcowych rozwiązań do ciągłej poprawy oraz stosowania w szerszej perspektywie CBRN.
Obszar 3: Wzmacnianie ram prawnych i regulacyjnych państw
Cel strategiczny
MAEA przedstawia kompleksowy zestaw zaleceń i wskazówek z dziedziny bezpieczeństwa jądrowego w celu wspierania ogólnoświatowej ramowej struktury bezpieczeństwa jądrowego. Korzystając z tych wskazówek MAEA – na wniosek państw – przeprowadza w tych państwach różnego rodzaju misje doradcze z udziałem ekspertów. Misje te zapewniają właściwie ukierunkowaną pomoc legislacyjną służącą wzmocnieniu w państwach ram prawnych i regulacyjnych oraz ułatwieniu przestrzegania i realizacji międzynarodowych aktów prawnych dotyczących bezpieczeństwa jądrowego.
Cel
– Wzmocnienie krajowych ram prawnych i regulacyjnych, a także zdolności państw do stworzenia regionalnej wymiany wzorcowych rozwiązań mających zastosowanie do każdego organu zajmującego się bezpieczeństwem materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych pozostających pod kontrolą regulacyjną lub poza nią.
– Zapewnienie państwom opłacalnych sposobów pomocy w spełnianiu zobowiązań krajowych, regionalnych i międzynarodowych, w uchwalaniu wiążących i międzynarodowych instrumentów prawnych, w tym porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych, oraz w zaangażowaniu na rzecz niewiążących instrumentów prawnych.
Wyniki
– Coraz większa liczba państw, które przystąpiły do opracowywania i przyjmowania kompleksowego i spójnego prawodawstwa na szczeblu krajowym obejmującego bezpieczeństwo jądrowe, zabezpieczenia, ochronę i odpowiedzialność za szkody jądrowe, także prawodawstwa opartego na synergiach z działaniami realizowanymi przez Unię za pośrednictwem innych instrumentów, takich jak Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego oraz Instrument Pomocy Przedakcesyjnej, a także zachęcanie do ujmowania bezpieczeństwa jądrowego jako ważnej kwestii dla państw wyrażających zainteresowanie uruchomieniem programu energii jądrowej.
– Doradztwo ekspertów świadczone przez służby MAEA, np. międzynarodową służbę bezpieczeństwa jądrowego (INSServ), międzynarodową służbę doradczą ds. ochrony fizycznej (IPPAS), zintegrowany przegląd infrastruktury jądrowej (INIR), zintegrowany przegląd dozoru jądrowego (IRRS), międzynarodową służbę doradczą ds. krajowych systemów ewidencji i kontroli materiałów jądrowych (ISSAS) i inne służby doradcze, a także sprzęt i szkolenia wskazane w udokumentowanych wynikach.
– Zwiększenie liczby państw, które przestrzegają Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych (CPPNM) i poprawki do niej lub które oświadczyły o swoim zamiarze wdrożenia międzynarodowych aktów prawnych wspierających ramy bezpieczeństwa jądrowego.
– Wzmocniona krajowa infrastruktura regulacyjna dotycząca bezpieczeństwa radiacyjnego i ochrony materiałów promieniotwórczych zgodnie z Kodeksem postępowania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony źródeł promieniotwórczych oraz wskazówkami dotyczącymi wywozu i przywozu źródeł promieniotwórczych.
– Wzmacnianie krajowych ram prawnych służących wdrażaniu porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych zawartych między państwami i MAEA, w szczególności dotyczących realizacji kompleksowych krajowych systemów ewidencji i kontroli materiałów jądrowych (SSAC).
Obszar 4: Wzmacnianie systemów i środków bezpieczeństwa jądrowego w przypadku materiałów jądrowych i innych materiałów promieniotwórczych
Cel strategiczny
MAEA będzie się nadal przyczyniać do poprawy ogólnoświatowego i krajowego bezpieczeństwa jądrowego poprzez działania, które wspierałyby – na wniosek państw – ich starania w celu zmniejszenia ryzyka wykorzystania do popełniania czynów zabronionych materiałów jądrowych lub innych materiałów promieniotwórczych używanych, składowanych lub transportowanych. Krajowe systemy bezpieczeństwa jądrowego należy wspierać przez utworzenie krajowych centrów wspierania bezpieczeństwa jądrowego; zapewniałyby one bazę zasobów, ułatwiałyby krajowe szkolenia w systematyczny sposób i zapewniałyby konkretne wsparcie techniczne wymagane do skutecznego stosowania i konserwacji urządzeń wykrywających i innych systemów technicznych zapewniających bezpieczeństwo jądrowe.
Cel
– Wzmocnienie pierwszej linii obrony danego państwa w postaci bezpieczeństwa materiałów jądrowych i innych materiałów radiologicznych oraz powiązanych z nimi obiektów i systemów transportu.
– Zlokalizowanie i określenie źródeł promieniotwórczych w warunkach, które wskazują na potrzebę przygotowania źródeł i zapewnienia ich bezpiecznego składowania i ochrony w wybranych państwach, w tym odesłanie do państwa pochodzenia lub do dostawcy.
– Wzmocnienie systemów technicznych i administracyjnych w zakresie księgowości i kontroli materiałów jądrowych, w tym wzmocnienie istniejących SSAC, ustanowionych w celu wdrożenia porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych, także w państwach o ograniczonych programach jądrowych, i ograniczone zobowiązania w zakresie sprawozdawczości zgodnie z tzw. „protokołami w sprawie małych ilości” załączonymi do porozumień o zabezpieczeniach.
– Wzmocnienie lub, w stosownych przypadkach, utworzenie krajowych rejestrów promieniotwórczych substancji, materiałów i źródeł w wybranych państwach.
Wyniki
– Realizacja środków fizycznej ochrony materiałów jądrowych w wybranych obiektach jądrowych i miejscach oraz ochrona źródeł promieniotwórczych w zastosowaniach niejądrowych (na przykład zastosowania medyczne lub przemysłowe czy odpady promieniotwórcze), także, w stosownych przypadkach, przez intensywniejsze regionalne wymiany wzorcowych rozwiązań.
– Zmniejszone ryzyko powodowane przez źródła promieniotwórcze w trudnych warunkach dzięki skuteczniejszej ochronie fizycznej lub, w stosownych przypadkach, demontaż i transport do bezpiecznego miejsca składowania w danym państwie lub innych wybranych państwach.
– Zmniejszona liczba źródeł promieniotwórczych w niekontrolowanych warunkach i bez ochrony uzyskana dzięki wsparciu krajowych badań i kampaniom dotyczącym ochrony w wybranych państwach.
– Ustanowienie i utrzymywanie skutecznych technicznych i administracyjnych systemów do księgowania i kontrolowania bezpieczeństwa materiałów jądrowych, także dzięki nowym SSAC lub wzmocnieniu istniejących SSAC zdolnych do wdrażania porozumień o zabezpieczeniach i protokołów dodatkowych, także w państwach z tzw. „protokołami w sprawie małych ilości”.
– Wyszkolony personel kwalifikujący się do otrzymania wsparcia w celu zwiększenia prawdopodobieństwa, że system ochrony fizycznej zostanie wdrożony i utrzymany.
Obszar 5: Wzmacniane infrastruktury instytucjonalnej w państwach i ich możliwości radzenia sobie z materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi pozostającymi poza kontrolą regulacyjną
Cel strategiczny
Państwom zapewniane jest stałe wsparcie ze strony MAEA, aby mogły one zwiększyć swoje możliwości w zakresie krajowego bezpieczeństwa jądrowego odnoszące się do ochrony ludzi, mienia i środowiska przed incydentami jądrowymi z udziałem materiałów jądrowych lub innych materiałów promieniotwórczych pozostających poza kontrolą regulacyjną. Wspieranie wykrywania takich materiałów i reagowanie na te incydenty jest istotnym zadaniem MAEA, przy czym priorytet nadawany jest rozwijaniu na szczeblu krajowym możliwości z zakresu skutecznej kontroli granicznej oraz ochrony przed ryzykiem popełnienia czynów zabronionych na ważnych imprezach publicznych i reakcji na te czyny.
Cel
Zwiększenie możliwości państw dotyczących zapobiegania czynom zabronionym lub umyślnym nieupoważnionym działaniom obejmującym materiały jądrowe lub inne materiały promieniotwórcze pozostające poza kontrolą regulacyjną, a także wykrywanie takich czynów i działań oraz reagowanie na nie i ochrona przed nimi osób, mienia, środowiska i społeczeństwa; zwiększanie możliwości może odbywać się między innymi w miarę dostępności przez regionalne starania na rzecz budowania zdolności.
Wyniki
– Realizacja infrastruktury regionalnej służącej zarządzaniu materiałami pozostającymi poza kontrolą regulacyjną.
– Opracowanie i zastosowanie krajowych struktur służących wykrywaniu problemów z bezpieczeństwem jądrowym.
– Utworzenie skutecznej, miejscowej zdolności do zarządzania na miejscu popełnienia przestępstwa z użyciem materiałów promieniotwórczych oraz określenie sprawnej, opłacalnej metody opracowywania ekspertyz sądowych dotyczących materiałów jądrowych (w miarę wykonalności, wyniki należy udostępniać także innym krajom danego regionu).
Obszar 6: Wspieranie świadomości i zwiększenie możliwości państw w zakresie reagowania i odporności na cyberprzestępczość mającą wpływ na bezpieczeństwo jądrowe
Cel strategiczny
MAEA stara się zapewniać państwom niezbędne zasoby oraz zewnętrzną wiedzę fachową, których państwa te potrzebują, aby opracować i wdrożyć programy bezpieczeństwa komputerowego i ochrony informacji, aby poprawić ogólne bezpieczeństwo jądrowe. Wsparcie skupia się na zapobieganiu czynom z użyciem komputerów, które to czyny mogłyby prowadzić pośrednio lub bezpośrednio do nieupoważnionego usunięcia materiałów jądrowych lub innych materiałów promieniotwórczych, aktów sabotażu przeciw materiałom jądrowym lub promieniotwórczym lub powiązanym z nimi obiektom oraz do kradzieży szczególnie chronionych informacji dotyczących kwestii jądrowych.
Cel
– Zapewnienie, aby państwa posiadały do dyspozycji niezbędne wsparcie techniczne i możliwości kadrowe, by poprawić działanie krajowych programów bezpieczeństwa cybernetycznego chroniących przed pojawiającymi się zagrożeniami, które mogą mieć wpływ na krajowe bezpieczeństwo jądrowe, stosując wypróbowane technologie do realizacji działań z zakresu zapobiegania cyberprzestępczości i wykrywania jej oraz odbudowy systemów.
– Wzmocnienie technicznych i administracyjnych systemów ochrony przed działaniami cyberprzestępczymi skierowanymi na cele w infrastrukturze krytycznej obejmujące materiały jądrowe i inne materiały promieniotwórcze oraz powiązane z nimi obiekty i systemy transportu.
– Utworzenie krajowych sieci propagujących wymianę informacji i pomoc w reagowaniu w odniesieniu do transgranicznych aspektów związanych z bezpieczeństwem cybernetycznym.
Wyniki
– Utworzenie skutecznego krajowego systemu sieci technicznej i administracyjnej do zapobiegania cyberatakom, ich wykrywania i reagowania na nie.
– Poprawa regionalnego i międzynarodowego systemu wymiany informacji o działalności cyberprzestępczej w odniesieniu do obecnych i pojawiających się zagrożeń.
– Poprawa współpracy między państwami w ujmowaniu przestępców i stawianiu ich w stan oskarżenia pod zarzutami popełnienia cyberprzestępstw.
– Instalacja instrumentów służących obniżaniu „kosztów następczych” cyberprzestępczości w państwach w sensie kosztów pośrednich i bezpośrednich spowodowanych szkodami dla własności intelektualnej, kosztami reagowania i kosztami odzyskania danych.
– Wzmocnienie krajowych systemów bezpieczeństwa jądrowego przez zmniejszenie natężenia cyberprzestępczych działań i zagrożeń.
– Poprawa stosunków z partnerami z branży i pomiędzy nimi przy opracowywaniu technologii i usług, które zapewniają wyższy poziom obrony przed cyberprzestępczością i odporności na nią.
Obszar 7: Możliwości laboratoryjne odpowiadające na cyberprzestępczość dotyczącą broni jądrowej
Cel
Rozwijanie dodatkowych możliwości laboratoryjnych, aby wspierać ocenę technologii kontroli przemysłowej oraz na poziomie systemów elektronicznych, które to technologie stosowane są do określania miejsc narażonych na cyberprzestępczość, oraz aby wykorzystać i zwiększać świadomość w zakresie takich kwestii, w tym również poprzez udział w wymianach regionalnych oraz wykorzystywanie środków kompensacyjnych lub naprawczych.
Wyniki
Rozwinięcie możliwości laboratoryjnych do celów oceny technologii kontroli przemysłowej i systemów elektronicznych pod kątem podatności na cyberprzestępczość do celów kształcenia i szkolenia.