Akt prawny
obowiązujący
Wersja aktualna od 2013-03-08
Wersja aktualna od 2013-03-08
obowiązujący
OŚWIADCZENIE RZĄDOWE
z dnia 18 stycznia 2013 r.
w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo dnia 18 września 1997 r.
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 10 października 2012 r. o ratyfikacji Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo dnia 18 września 1997 r. (Dz. U. poz. 1286) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 14 grudnia 2012 r. ratyfikował wyżej wymienioną konwencję.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 konwencji weszła ona w życie dnia 1 marca 1999 r.
Zgodnie z art. 17 ust. 2 konwencji w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wchodzi ona w życie dnia 1 czerwca 2013 r.
W chwili złożenia dokumentu ratyfikacyjnego Rzeczpospolita Polska złożyła następującą deklarację:
„W rozumieniu Rządu Rzeczypospolitej Polskiej samo uczestniczenie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, lub jej obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działalności wojskowej, prowadzonych wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami [rzeczonej Konwencji], które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie jest, samo przez się, pomocą, zachęcaniem lub nakłanianiem w znaczeniu tych terminów z artykułu 1 ustęp 1 litera c) przedmiotowej Konwencji.”.
Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:
1) następujące państwa stały się stronami konwencji, składając dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w podanych niżej datach:
Islamska Republika Afganistanu | 11 września 2002 r. |
Republika Albanii | 29 lutego 2000 r. |
Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna | 9 października 2001 r. |
Księstwo Andory | 29 czerwca 1998 r. |
Republika Angoli | 5 lipca 2002 r. |
Antigua i Barbuda | 3 maja 1999 r. |
Republika Argentyńska | 14 września 1999 r. |
Związek Australijski | 14 stycznia 1999 r. |
Republika Austrii | 29 czerwca 1998 r. |
Wspólnota Bahamów | 31 lipca 1998 r. |
Ludowa Republika Bangladeszu | 6 września 2000 r. |
Barbados | 26 stycznia 1999 r. |
Królestwo Belgii | 4 września 1998 r. |
Belize | 23 kwietnia 1998 r. |
Republika Beninu | 25 września 1998 r. |
Królestwo Bhutanu | 18 sierpnia 2005 r. |
Republika Białorusi | 3 września 2003 r. |
Wielonarodowe Państwo Boliwia | 9 czerwca 1998 r. |
Bośnia i Hercegowina | 8 września 1998 r. |
Republika Botswany | 1 marca 2000 r. |
Federacyjna Republika Brazylii | 30 kwietnia 1999 r. |
Państwo Brunei Darussalam | 24 kwietnia 2006 r. |
Republika Bułgarii | 4 września 1998 r. |
Burkina Faso | 16 września 1998 r. |
Republika Burundi | 22 października 2003 r. |
Republika Chile | 10 września 2001 r. |
Republika Chorwacji | 20 maja 1998 r. |
Republika Cypryjska | 17 stycznia 2003 r. |
Republika Czadu | 6 maja 1999 r. |
Czarnogóra | 23 października 2006 r. |
Republika Czeska | 26 października 1999 r. |
Królestwo Danii | 8 czerwca 1998 r. |
Wspólnota Dominiki | 26 marca 1999 r. |
Republika Dominikańska | 30 czerwca 2000 r. |
Republika Dżibuti | 18 maja 1998 r. |
Republika Ekwadoru | 29 kwietnia 1999 r. |
Państwo Erytrea | 27 sierpnia 2001 r. |
Republika Estońska | 12 maja 2004 r. |
Federalna Demokratyczna Republika Etiopii | 17 grudnia 2004 r. |
Republika Fidżi | 10 czerwca 1998 r. |
Republika Filipin | 15 lutego 2000 r. |
Republika Finlandii | 9 stycznia 2012 r. |
Republika Francuska | 23 lipca 1998 r. |
Republika Gabońska | 8 września 2000 r. |
Republika Gambii | 23 września 2002 r. |
Republika Ghany | 30 czerwca 2000 r. |
Republika Grecka | 25 września 2003 r. |
Grenada | 19 sierpnia 1998 r. |
Kooperacyjna Republika Gujany | 5 sierpnia 2003 r. |
Republika Gwatemali | 26 marca 1999 r. |
Republika Gwinei | 8 października 1998 r. |
Republika Gwinei Bissau | 22 maja 2001 r. |
Republika Gwinei Równikowej | 16 września 1998 r. |
Republika Haiti | 15 lutego 2006 r. |
Królestwo Hiszpanii | 19 stycznia 1999 r. |
Republika Hondurasu | 24 września 1998 r. |
Republika Indonezji | 16 lutego 2007 r. |
Republika Iraku | 15 sierpnia 2007 r. |
Irlandia | 3 grudnia 1997 r. |
Republika Islandii | 5 maja 1999 r. |
Jamajka | 17 lipca 1998 r. |
Japonia | 30 września 1998 r. |
Republika Jemeńska | 1 września 1998 r. |
Jordańskie Królestwo Haszymidzkie | 13 listopada 1998 r. |
Królestwo Kambodży | 28 lipca 1999 r. |
Republika Kamerunu | 19 września 2002 r. |
Kanada | 3 grudnia 1997 r. |
Państwo Katar | 13 października 1998 r. |
Republika Kenii | 23 stycznia 2001 r. |
Republika Kiribati | 7 września 2000 r. |
Republika Kolumbii | 6 września 2000 r. |
Związek Komorów | 19 września 2002 r. |
Demokratyczna Republika Konga | 2 maja 2002 r. |
Republika Konga | 4 maja 2001 r. |
Republika Kostaryki | 17 marca 1999 r. |
Państwo Kuwejt | 30 lipca 2007 r. |
Królestwo Lesotho | 2 grudnia 1998 r. |
Republika Liberii | 23 grudnia 1999 r. |
Księstwo Liechtensteinu | 5 października 1999 r. |
Republika Litewska | 12 maja 2003 r. |
Wielkie Księstwo Luksemburga | 14 czerwca 1999 r. |
Republika Łotewska | 1 lipca 2005 r. |
Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | 9 września 1998 r. |
Republika Madagaskaru | 16 września 1999 r. |
Republika Malawi | 13 sierpnia 1998 r. |
Republika Malediwów | 7 września 2000 r. |
Malezja | 22 kwietnia 1999 r. |
Republika Mali | 2 czerwca 1998 r. |
Republika Malty | 7 maja 2001 r. |
Islamska Republika Mauretańska | 21 lipca 2000 r. |
Republika Mauritiusu | 3 grudnia 1997 r. |
Meksykańskie Stany Zjednoczone | 9 czerwca 1998 r. |
Republika Mołdawii | 8 września 2000 r. |
Księstwo Monako | 17 listopada 1998 r. |
Republika Mozambiku | 25 sierpnia 1998 r. |
Republika Namibii | 21 września 1998 r. |
Republika Nauru | 7 sierpnia 2000 r. |
Królestwo Niderlandów1) | 12 kwietnia 1999 r. |
Republika Federalna Niemiec | 23 lipca 1998 r. |
Republika Nigru | 23 marca 1999 r. |
Federalna Republika Nigerii | 27 września 2001 r. |
Republika Nikaragui | 30 listopada 1998 r. |
Niue | 15 kwietnia 1998 r. |
Królestwo Norwegii | 9 lipca 1998 r. |
Nowa Zelandia | 27 stycznia 1999 r. |
Republika Palau | 19 listopada 2007 r. |
Republika Panamy | 7 października 1998 r. |
Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei | 28 czerwca 2004 r. |
Republika Paragwaju | 13 listopada 1998 r. |
Republika Peru | 17 czerwca 1998 r. |
Republika Portugalska | 19 lutego 1999 r. |
Republika Południowej Afryki | 26 czerwca 1998 r. |
Republika Środkowoafrykańska | 8 listopada 2002 r. |
Republika Zielonego Przylądka | 14 maja 2001 r. |
Rumunia | 30 listopada 2000 r. |
Republika Rwandy | 8 czerwca 2000 r. |
Federacja Saint Kitts i Nevis | 2 grudnia 1998 r. |
Saint Lucia | 13 kwietnia 1999 r. |
Saint Vincent i Grenadyny | 1 sierpnia 2001 r. |
Republika Salwadoru | 27 stycznia 1999 r. |
Niezależne Państwo Samoa | 23 lipca 1998 r. |
Republika San Marino | 18 marca 1998 r. |
Republika Senegalu | 24 września 1998 r. |
Republika Serbii | 18 września 2003 r. |
Republika Seszeli | 2 czerwca 2000 r. |
Republika Sierra Leone | 25 kwietnia 2001 r. |
Republika Słowacka | 25 lutego 1999 r. |
Republika Słowenii | 27 października 1998 r. |
Republika Somalijska | 16 kwietnia 2012 r. |
Królestwo Suazi | 22 grudnia 1998 r. |
Republika Sudanu | 13 października 2003 r. |
Republika Sudanu Południowego | 11 listopada 2011 r. |
Republika Surinamu | 23 maja 2002 r. |
Konfederacja Szwajcarska | 24 marca 1998 r. |
Królestwo Szwecji | 30 listopada 1998 r. |
Republika Tadżykistanu | 12 października 1999 r. |
Królestwo Tajlandii | 27 listopada 1998 r. |
Zjednoczona Republika Tanzanii | 13 listopada 2000 r. |
Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego | 7 maja 2003 r. |
Republika Togijska | 9 marca 2000 r. |
Republika Trynidadu i Tobago | 27 kwietnia 1998 r. |
Republika Tunezyjska | 9 lipca 1999 r. |
Republika Turcji | 25 września 2003 r. |
Turkmenistan | 19 stycznia 1998 r. |
Tuvalu | 13 września 2011 r. |
Republika Ugandy | 25 lutego 1999 r. |
Ukraina | 27 grudnia 2005 r. |
Wschodnia Republika Urugwaju | 7 czerwca 2001 r. |
Republika Vanuatu | 16 września 2005 r. |
Stolica Apostolska | 17 lutego 1998 r. |
Boliwariańska Republika Wenezueli | 14 kwietnia 1999 r. |
Węgry | 6 kwietnia 1998 r. |
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej2) | 31 lipca 1998 r. |
Republika Włoska | 23 kwietnia 1999 r. |
Republika Wybrzeża Kości Słoniowej | 30 czerwca 2000 r. |
Wyspy Cooka | 15 marca 2006 r. |
Wyspy Salomona | 26 stycznia 1999 r. |
Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej | 31 marca 2003 r. |
Republika Zambii | 23 lutego 2001 r. |
Republika Zimbabwe | 18 czerwca 1998 r. |
2) w chwili złożenia dokumentu ratyfikacyjnego wymienione poniżej państwa złożyły następujące deklaracje:
Republika Argentyńska
Deklaracja interpretacyjna:
„Republika Argentyńska deklaruje, że na jej terytorium, na Malwinach, istnieją miny przeciwpiechotne. Sytuacja ta została przedstawiona Sekretarzowi Generalnemu ONZ w momencie przedkładania informacji w ramach rezolucji Zgromadzenia Ogólnego 48/7; 49/215; 50/82 i 51/149 o „Pomocy w rozminowaniu”.
Ponieważ ta część terytorium Republiki Argentyńskiej znajduje się pod nielegalną okupacją Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Republika Argentyńska nie posiada dostępu do min przeciwpiechotnych rozmieszczonych na Malwinach, co faktycznie uniemożliwia jej spełnienie obowiązków wynikających z niniejszej Konwencji.
Organizacja Narodów Zjednoczonych odnotowała istnienie sporu o zwierzchnictwo nad Malwinami, Georgią Południową i Sandwichem Południowym oraz nakłaniała Republikę Argentyńską i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, aby kontynuowały negocjacje w celu jak najszybszego pokojowego i trwałego rozwiązania tego sporu pod egidą Sekretarza Generalnego ONZ, który ma złożyć raport Zgromadzeniu Ogólnemu na temat poczynionych postępów (rezolucje 2065 (XX), 3160 (XXVIII), 31/49, 37/9, 38/12, 39/6, 40/21, 41/40, 42/19 i 43/25). Specjalny Komitet ds. Dekolonizacji przyjął takie samo stanowisko oraz uchwala corocznie rezolucję stanowiącą, że sposobem na zakończenie tej kolonialnej sytuacji jest trwała ugoda w zakresie sporu dotyczącego zwierzchnictwa, na pokojowych i wynegocjowanych zasadach, oraz wzywającą oba rządy do powrotu do negocjacji w tym celu. Ostatnia z tych rezolucji została uchwalona dnia 1 lipca 1999 r.
Republika Argentyńska potwierdza prawo do zwierzchnictwa nad Malwinami, Georgią Południową i Sandwichem Południowym oraz otaczającymi je terenami morskimi, które stanowią integralną część jej terytorium państwowego.”
Związek Australijski
Deklaracja:
„W rozumieniu Związku Australijskiego samo uczestniczenie australijskich sił obronnych, lub jej obywateli lub mieszkańców indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, sankcjonowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub prowadzonych zgodnie z prawem międzynarodowym wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami rzeczonej Konwencji, które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, naruszenia przedmiotowej Konwencji.
W rozumieniu Związku Australijskiego w odniesieniu do artykułu 1 ustęp 1 litera (a) wyraz „używać” oznacza faktyczne fizyczne rozmieszczanie min przeciwpiechotnych i nie obejmuje faktu czerpania pośrednich i przypadkowych korzyści z rozmieszczenia min przeciwpiechotnych przez inne państwo lub osobę. W artykule 1 ustęp 1 litera (c) Związek Australijski będzie interpretować wyraz „pomagać” jako oznaczający faktyczne, bezpośrednie i fizyczne uczestnictwo w jakichkolwiek działaniach zakazanych na mocy Konwencji, lecz nie obejmujący dozwolonej pośredniej pomocy, takiej jak zapewnianie bezpieczeństwa personelowi państwa niebędącego stroną Konwencji, podejmującego się takich działań, wyraz „zachęcać” jako oznaczający faktyczne żądanie popełnienia jakiegokolwiek działania zabronionego na mocy Konwencji, a wyraz „nakłaniać” jako oznaczający aktywne zaangażowanie w postaci przedstawiania gróźb lub zachęt w celu zapewnienia wykonania jakiegokolwiek działania zakazanego na mocy Konwencji.
W rozumieniu Związku Australijskiego w odniesieniu do artykułu 2 ustęp 1 definicja terminu „miny przeciwpiechotne” nie obejmuje amunicji detonowanej sygnałem.
W rozumieniu Związku Australijskiego w odniesieniu do artykułu 4, artykułu 5 ustęp 1 i 2, artykułu 7 ustęp 1 litera (b) i (c) „jurysdykcja lub kontrola” obejmuje suwerenne terytorium państwa-strony lub takie terytorium, nad którym sprawuje odpowiedzialność prawną na mocy mandatu ONZ lub porozumienia z innym państwem, oraz własność lub fizyczne posiadanie min przeciwpiechotnych, lecz nie obejmuje tymczasowej okupacji lub obecności na obcym terytorium, na którym miny przeciwpiechotne zostały rozmieszone przez inne państwa lub osoby.”
Czarnogóra
Deklaracja potwierdzona podczas sukcesji:
„W rozumieniu Serbii i Czarnogóry samo uczestniczenie sił zbrojnych Serbii i Czarnogóry, lub jej obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, prowadzonych wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami [rzeczonej Konwencji], które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, pomocy, zachęcania lub nakłaniania w znaczeniu tych terminów określonych w artykule 1 ustęp 1 litera (c) przedmiotowej Konwencji.”
Republika Czeska
Deklaracja:
„W rozumieniu rządu Republiki Czeskiej samo uczestniczenie czeskich sił zbrojnych, lub jej obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, prowadzonych wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami [rzeczonej Konwencji], które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, pomocy, zachęcania lub nakłaniania w znaczeniu tych terminów określonych w artykule 1 ustęp 1 litera (c) przedmiotowej Konwencji.”
Kanada
Deklaracja:
„W rozumieniu rządu Kanady samo uczestniczenie kanadyjskich sił zbrojnych, lub jej obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, sankcjonowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub prowadzonych zgodnie z prawem międzynarodowym wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami rzeczonej Konwencji, które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, pomocy, zachęcania lub nakłaniania w znaczeniu tych terminów określonych w artykule 1 ustęp 1 litera (c) [przedmiotowej Konwencji].”
Republika Serbii
Deklaracja potwierdzona w chwili sukcesji:
„W rozumieniu Serbii i Czarnogóry samo uczestniczenie sił zbrojnych Serbii i Czarnogóry, lub jej obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, prowadzonych wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami [rzeczonej Konwencji], które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, pomocy, zachęcania lub nakłaniania w znaczeniu tych terminów określonych w artykule 1 ustęp 1 litera (c) przedmiotowej Konwencji.”
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
Deklaracja:
„W rozumieniu rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej samo uczestniczenie sił zbrojnych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, lub jego obywateli indywidualnie, w planowaniu lub realizacji operacji, ćwiczeń lub innego rodzaju działaniach wojskowych, prowadzonych wspólnie z siłami zbrojnymi państw niebędących stronami [rzeczonej konwencji], które to siły angażują się w działania zabronione przez Konwencję, nie stanowi, samo przez się, pomocy, zachęcania lub nakłaniania w znaczeniu tych terminów określonych w artykule 1 ustęp 1 litera (c) przedmiotowej Konwencji.”
Minister Spraw Zagranicznych: R. Sikorski
|
1) Konwencja ma zastosowanie do Królestwa w Europie.
2) Od dnia 4 grudnia 2001 r. konwencja ma zastosowanie do następujących terytoriów, za których stosunki międzynarodowe odpowiedzialne jest Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej: Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Kajmany, Falklandy, Montserrat, Wyspy Pitcairn, Henderson, Ducie i Oeno, Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha, Georgia Południowa i Sandwich Południowy, Terytorium Suwerennych Baz Akrotiri i Dhekelia oraz Wyspy Turks i Caicos.
Od dnia 3 kwietnia 2002 r. konwencję stosuje się również w odniesieniu do: Baliwatu Guernsey, Baliwatu Jersey oraz Wyspy Man.